Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ενσάρκωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ενσάρκωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

6/19/2019

Αφού ο Θεός λύτρωσε την ανθρωπότητα κατά την Εποχή της Χάριτος, γιατί, και πάλι, πρέπει να επιτελέσει το έργο της κρίσης Του κατά τις έσχατες ημέρες;

Αφού ο Θεός λύτρωσε την ανθρωπότητα κατά την Εποχή της Χάριτος, γιατί, και πάλι, πρέπει να επιτελέσει το έργο της κρίσης Του κατά τις έσχατες ημέρες;

5
Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:
«Θέλετε λοιπόν είσθαι άγιοι, διότι άγιος είμαι εγώ» (Λευ. 11:45).
«Και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον» (Εβρ. 12:14).
«Και εάν τις ακούση τους λόγους μου και δεν πιστεύση, εγώ δεν κρίνω αυτόν· διότι δεν ήλθον διά να κρίνω τον κόσμον, αλλά διά να σώσω τον κόσμον. Ο αθετών εμέ και μη δεχόμενος τους λόγους μου, έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος, τον οποίον ελάλησα, εκείνος θέλει κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα» (Ιωάν. 12:47-48).

6/18/2019

2. Τι είναι ενσάρκωση; Ποια είναι η ουσία της ενσάρκωσης;

2. Τι είναι ενσάρκωση; Ποια είναι η ουσία της ενσάρκωσης;

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:
«Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος»(Ιωάν. 1:1).
«Και ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών, και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας» (Ιωάν. 1:14).
«Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Τόσον καιρόν είμαι μεθ' υμών, και δεν με εγνώρισας, Φίλιππε; όστις είδεν εμέ είδε τον Πατέρα· και πως συ λέγεις, Δείξον εις ημάς τον Πατέρα; Δεν πιστεύεις ότι εγώ είμαι εν τω Πατρί και ο Πατήρ είναι εν εμοί; τους λόγους, τους οποίους εγώ λαλώ προς υμάς, απ' εμαυτού δεν λαλώ· αλλ' ο Πατήρ ο μένων εν εμοί αυτός εκτελεί τα έργα. Πιστεύετέ μοι ότι εγώ είμαι εν τω Πατρί και ο Πατήρ είναι εν εμοί· ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14:9-11).
«Εγώ και ο Πατήρ εν είμεθα» (Ιωάν. 10:30).
Σχετικά λόγια του Θεού:
Η έννοια της ενσάρκωσης είναι πως ο Θεός εμφανίζεται με σάρκα και έρχεται να εργαστεί με μορφή σάρκας μεταξύ των ανθρώπων που δημιούργησε. Έτσι, για να ενσαρκωθεί ο Θεός, πρέπει πρώτα να αποκτήσει σάρκα, σάρκα με κανονική ανθρώπινη φύση· αυτό, τουλάχιστον, πρέπει να ισχύει. Στην πραγματικότητα, η σημασία της ενσάρκωσης του Θεού είναι πως ο Θεός ζει και εργάζεται στη σάρκα, στην ουσία Του ενσαρκώνεται, γίνεται άνθρωπος.
από «Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»
Ο Χριστός, με κανονική ανθρώπινη φύση, είναι μια σάρκα στην οποία εισέρχεται το Πνεύμα, κατέχοντας κανονική ανθρώπινη φύση, κανονική λογική και ανθρώπινη σκέψη. «Εισέρχεται» σημαίνει πως ο Θεός γίνεται άνθρωπος, πως το Πνεύμα ενσαρκώνεται. Για να το θέσω απλά, είναι όταν ο ίδιος ο Θεός κατοικεί σε σάρκα με κανονική ανθρώπινη φύση και μέσω αυτής εκφράζει το θείο έργο Του — αυτό σημαίνει το να εισέρχεται ή να ενσαρκώνεται.
από «Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»
Η σημασία της ενσάρκωσης είναι ότι ένας συνηθισμένος, κανονικός άνθρωπος εκτελεί το έργο του ίδιου του Θεού· ότι δηλαδή ο Θεός εκτελεί το θεϊκό Του έργο στην ανθρώπινη φύση και, συνεπώς, συντρίβει τον Σατανά. Ενσάρκωση σημαίνει πως το Πνεύμα του Θεού ενσαρκώνεται, δηλαδή ο Θεός ενσαρκώνεται. Το έργο που επιτελεί στη σάρκα είναι το έργο του Πνεύματος, το οποίο εισέρχεται στη σάρκα και εκφράζεται μέσα από τη σάρκα. Κανείς εκτός από τη σάρκα του Θεού δεν μπορεί να εκπληρώσει τη διακονία του ενσαρκωμένου Θεού· δηλαδή, μόνο η σάρκα του ενσαρκωμένου Θεού, αυτή η κανονική ανθρώπινη φύση— και κανένας άλλος— δεν μπορεί να εκφράσει το θείο έργο. Εάν, κατά την πρώτη Του έλευση, ο Θεός δεν είχε την κανονική ανθρώπινη φύση πριν από την ηλικία των είκοσι εννέα— εάν αμέσως αφού γεννήθηκε μπορούσε να πραγματοποιεί θαύματα, εάν αμέσως αφού μίλησε μπορούσε να μιλήσει την ουράνια γλώσσα, εάν τη στιγμή που πρωτοπερπάτησε στη γη μπορούσε να αντιληφθεί όλα τα εγκόσμια ζητήματα, να ξεχωρίζει τις σκέψεις και τις προθέσεις κάθε ανθρώπου—ένα τέτοιο άτομο δεν θα μπορούσε να λέγεται κανονικός άνθρωπος, ούτε θα μπορούσε μια τέτοια σάρκα να λέγεται ανθρώπινη. Εάν αυτό είχε συμβεί με τον Χριστό, τότε η έννοια και η ουσία της ενσάρκωσης του Θεού θα είχαν χαθεί. Το ότι Εκείνος κατείχε κανονική ανθρώπινη φύση αποδεικνύει πως ήταν Θεός ενσαρκωμένος. Το γεγονός ότι υποβλήθηκε σε μια κανονική διαδικασία ανθρώπινης ανάπτυξης δείχνει περαιτέρω πως Εκείνος ήταν μια κανονική σάρκα. Κι επιπλέον, το έργο Του είναι επαρκής απόδειξη πως Εκείνος ήταν ο Λόγος του Θεού, το Πνεύμα Του Θεού που ενσαρκώθηκε. Ο Θεός ενσαρκώνεται εξαιτίας των αναγκών του έργου. Με άλλα λόγια, αυτό το στάδιο του έργου πρέπει να γίνει στη σάρκα, να γίνει με κανονική ανθρώπινη φύση. Αυτή είναι η προϋπόθεση προκειμένου «ο Λόγος να ενσαρκωθεί», προκειμένου «ο Λόγος να εμφανιστεί στη σάρκα», και είναι η αληθινή ιστορία πίσω από τις δύο ενσαρκώσεις του Θεού.
από «Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»
Η ενσαρκωμένη ζωή και το έργο Του μπορούν να διαιρεθούν σε δύο στάδια. Πρώτη είναι η ζωή που ζει πριν από την εκτέλεση της διακονίας Του. Ζει σε μία συνηθισμένη ανθρώπινη οικογένεια, με μια εντελώς κανονική ανθρώπινη φύση, υπακούοντας στα συνήθη ήθη και τους νόμους της ανθρώπινης ζωής, με φυσιολογικές ανθρώπινες ανάγκες (τροφή, ένδυση, στέγη, ύπνο), με κανονικές ανθρώπινες αδυναμίες και κανονικά ανθρώπινα συναισθήματα. Με άλλα λόγια, κατά το πρώτο στάδιο, ζει σε μια μη θεϊκή, απολύτως κανονική ανθρώπινη φύση, συμμετέχοντας σε όλες τις συνηθισμένες ανθρώπινες δραστηριότητες. Το δεύτερο στάδιο είναι η ζωή που ζει αφού ξεκινά να εκτελεί τη διακονία Του. Εξακολουθεί να ζει στην κανονική ανθρώπινη φύση με ένα κανονικό ανθρώπινο κέλυφος, μη δείχνοντας κάποιο εξωτερικό σημάδι του υπερφυσικού. Ωστόσο, Εκείνος ζει αποκλειστικά για χάρη της διακονίας Του και στη διάρκεια αυτής της εποχής, η κανονική ανθρώπινη φύση Του βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην υπηρεσία του κανονικού έργου της θεϊκής φύσης Του· διότι μέχρι τότε, η κανονική ανθρώπινη φύση Του έχει ωριμάσει σε σημείο που να είναι σε θέση να εκτελέσει τη διακονία Του. Έτσι, το δεύτερο στάδιο της ζωής Του είναι η εκτέλεση της διακονίας Του με την κανονική ανθρώπινη φύση Του, είναι μια ζωή τόσο μιας κανονικής ανθρώπινης φύσης, όσο και μιας ολοκληρωμένης θεϊκής φύσης. Ο λόγος που, κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου της ζωής Του ζει σε μια απολύτως κανονική ανθρώπινη φύση, είναι πως η ανθρώπινη φύση Του δεν είναι ακόμα ίση με το σύνολο του θεϊκού Του έργου, δεν έχει ωριμάσει ακόμη· μόνο μετά την ωρίμανσή της γίνεται ικανός να επωμιστεί τη διακονία Του και μπορεί να ξεκινήσει να την εκτελεί. Από τη στιγμή που Εκείνος, ως σάρκα, πρέπει να μεγαλώσει και να ωριμάσει, το πρώτο στάδιο της ζωής Του είναι αυτό της κανονικής ανθρώπινης φύσης, ενώ στο δεύτερο στάδιο, επειδή η ανθρώπινη φύση Του είναι σε θέση να αναλάβει το έργο Του και να εκτελέσει τη διακονία Του, η ζωή που ο ενσαρκωμένος Θεός διάγει κατά τη διακονία Του είναι μια ζωή τόσο της ανθρώπινης όσο και της ολοκληρωμένης θεϊκής φύσης. Αν ο ενσαρκωμένος Θεός είχε ουσιαστικά ξεκινήσει τη διακονία Του από τη στιγμή της γέννησης Του, εκτελώντας υπερφυσικά σημεία και τέρατα, τότε δεν θα είχε κάποια ενσώματη ουσία. Επομένως, η ανθρώπινη φύση Του υπάρχει χάρη στην ενσώματη ουσία Του· δεν μπορεί να υπάρξει σάρκα χωρίς ανθρώπινη φύση, και ένα άτομο χωρίς ανθρώπινη φύση δεν είναι ανθρώπινο ον. Με τον τρόπο αυτόν, η ανθρώπινη φύση της σάρκας του Θεού είναι μια εγγενής ιδιότητα της σάρκας του ενσαρκωμένου Θεού. Αν ειπωθεί ότι «όταν ο Θεός ενσαρκώνεται, είναι εξ ολοκλήρου Θεός, δεν είναι καθόλου άνθρωπος», είναι βλασφημία, διότι μια τέτοια άποψη είναι αδύνατο να εκφραστεί, καθώς παραβιάζει την αρχή της ενσάρκωσης. Ακόμη κι αφού ξεκινά να εκτελεί τη διακονία Του, η θεϊκή φύση Του κατοικεί ακόμα στο ανθρώπινο εξωτερικό κέλυφος ενόσω επιτελεί το έργο Του. Απλώς, κατά τη στιγμή εκείνη, η ανθρώπινη φύση Του εξυπηρετεί τον μοναδικό σκοπό του να επιτρέπει στη θεϊκή φύση Του να εκτελεί το έργο μέσα στην κανονική σάρκα. Έτσι, αυτή που επιτελεί το έργο είναι η θεϊκή φύση που κατοικεί στην ανθρώπινη φύση Του. Η θεϊκή φύση Του είναι αυτή που ενεργεί, και όχι η ανθρώπινη φύση Του, ωστόσο είναι μια θεϊκή φύση κρυμμένη μέσα στην ανθρώπινη φύση Του. Το έργο Του στην ουσία επιτελείται από την ολοκληρωμένη θεϊκή φύση Του, όχι από την ανθρώπινη φύση Του. Αλλά ο εκτελεστής του έργου είναι η σάρκα Του. Θα μπορούσε κάποιος να πει πως Εκείνος είναι και άνθρωπος και Θεός, διότι ο Θεός γίνεται ένας Θεός που ζει στην σάρκα, με ανθρώπινο κέλυφος και με ανθρώπινη, αλλά και θεϊκή ουσία.
από «Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»
Ο ενσαρκωμένος Υιός του ανθρώπου εξέφρασε τη θεϊκή φύση του Θεού μέσω της ανθρώπινης φύσης Του και μετέφερε το θέλημα του Θεού στην ανθρωπότητα. Επιπλέον, μέσα από την έκφραση του θελήματος και της διάθεσης του Θεού, αποκάλυψε επίσης στους ανθρώπους τον Θεό που δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν στο πνευματικό βασίλειο. Αυτό που είδαν οι άνθρωποι ήταν ο Θεός ο ίδιος, υλικός, με σάρκα και οστά. Επομένως, ο ενσαρκωμένος Υιός του ανθρώπου έκανε απτά και εξανθρωπισμένα κάποια πράγματα, όπως την ίδια την ταυτότητα του Θεού, το κύρος, την εικόνα, τη διάθεσή Του και αυτό που Αυτός έχει και είναι. Παρόλο που η εξωτερική εμφάνιση του Υιού του ανθρώπου είχε μερικούς περιορισμούς όσον αφορά την εικόνα του Θεού, η ουσία Του και αυτό που Αυτός έχει και είναι, ήταν πλήρως ικανά να εκπροσωπούν την ίδια την ταυτότητα και το κύρος του Θεού· απλώς υπήρχαν μερικές διαφορές στη μορφή της έκφρασης. Είτε είναι η ανθρώπινη είτε η θεϊκή φύση του Υιού του ανθρώπου, δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως Αυτός εκπροσωπούσε την ίδια την ταυτότητα και το κύρος του Θεού. Κατά το διάστημα αυτό, ωστόσο, ο Θεός εργαζόταν μέσω της σάρκας, μιλούσε από την οπτική της σάρκας και στεκόταν ενώπιον της ανθρωπότητας με την ταυτότητα και το κύρος του Υιού του ανθρώπου. Αυτό έδωσε στους ανθρώπους την ευκαιρία να συναντήσουν και να βιώσουν τον πραγματικό λόγο και το έργο του Θεού ανάμεσα στην ανθρωπότητα. Επιπλέον, επέτρεψε στους ανθρώπους να αποκτήσουν μια εικόνα της θεϊκής Του φύσης και του μεγαλείου Του εν μέσω ταπεινότητας, όπως και να αποκτήσουν μια πρώτη κατανόηση και έναν πρώτο ορισμό της αυθεντικότητας και της πραγματικότητας του Θεού.
από «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Γ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»
Παρόλο που η εμφάνιση του Θεού ενσαρκωμένου είναι ακριβώς ίδια μ’ αυτή του ανθρώπου, παρόλο που Αυτός μαθαίνει ανθρώπινη γνώση, μιλά τη γλώσσα των ανθρώπων, ενώ, μερικές φορές, εκφράζει ακόμα και τις ιδέες Του μέσω των μέσων ή των εκφράσεων της ανθρωπότητας, ο τρόπος που Αυτός βλέπει τους ανθρώπους και την ουσία των πραγμάτων, και ο τρόπος που βλέπουν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι την ανθρωπότητα και την ουσία των πραγμάτων, σε καμία περίπτωση δεν είναι η ίδια. Η οπτική Του και το ύψος στο οποίο Αυτός στέκεται είναι κάτι το ανέφικτο για έναν διεφθαρμένο άνθρωπο. Αυτό συμβαίνει γιατί ο Θεός είναι η αλήθεια, η σάρκα που φορά κατέχει επίσης την ουσία του Θεού, και οι σκέψεις και αυτό που εκφράζεται από την ανθρώπινη φύση Του είναι επίσης η αλήθεια. [...] Όσο κοινή, κανονική και ασήμαντη κι αν είναι η σάρκα του Θεού ενσαρκωμένου και όσο κι αν Τον περιφρονούν οι άνθρωποι, οι σκέψεις και η στάση Του προς την ανθρωπότητα είναι πράγματα που δεν μπορεί να κατέχει κανένας άνθρωπος και δεν μπορεί να μιμηθεί κανείς. Πάντα θα παρατηρεί την ανθρωπότητα από την οπτική της θεϊκής φύσης, από το ύψος της θέσης Του ως Δημιουργός. Πάντα θα βλέπει την ανθρωπότητα μέσα από την ουσία και τη νοοτροπία του Θεού. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δει την ανθρωπότητα από το ύψος ενός μέσου ανθρώπου και από την οπτική ενός διεφθαρμένου ατόμου. Όταν οι άνθρωποι βλέπουν την ανθρωπότητα, τη βλέπουν με την ανθρώπινη όραση και χρησιμοποιούν σαν μέτρο πράγματα όπως την ανθρώπινη γνώση και τους ανθρώπινους κανόνες και θεωρίες. Αυτό είναι εντός του πλαισίου των όσων μπορούν να δουν οι άνθρωποι με τα μάτια τους· είναι εντός του πλαισίου που μπορούν να επιτύχουν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι. Όταν ο Θεός βλέπει την ανθρωπότητα, τη βλέπει με θεϊκή όραση και χρησιμοποιεί σαν μέτρο την ουσία Του και αυτό που Αυτός έχει και είναι. Το πλαίσιο αυτό περιλαμβάνει πράγματα που δεν μπορούν να δουν οι άνθρωποι και εδώ είναι που διαφέρουν εξ ολοκλήρου ο Θεός ενσαρκωμένος και οι διεφθαρμένοι άνθρωποι. Η διαφορά αυτή καθορίζεται από τις διαφορετικές ουσίες των ανθρώπων και του Θεού, ενώ οι διαφορετικές αυτές ουσίες είναι που ορίζουν τις ταυτότητες και τις θέσεις τους, όπως και την οπτική και το ύψος, από τα οποία βλέπουν τα πράγματα.
από «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Γ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»
Επειδή Εκείνος είναι ένας άνθρωπος με την ουσία του Θεού, είναι πάνω από οποιονδήποτε δημιουργημένο άνθρωπο, πάνω από οποιονδήποτε άνθρωπο που μπορεί να εκτελέσει το έργο Του. Κι έτσι, μεταξύ όλων εκείνων που διαθέτουν ανθρώπινο κέλυφος σαν το δικό Του, μεταξύ όλων όσοι κατέχουν ανθρώπινη φύση, μόνο Εκείνος είναι ο ίδιος ο ενσαρκωμένος Θεός — όλοι οι υπόλοιποι είναι δημιουργημένοι άνθρωποι. Παρόλο που όλοι έχουν ανθρώπινη φύση, οι δημιουργημένοι άνθρωποι δεν είναι τίποτα άλλο παρά άνθρωποι, ενώ ο ενσαρκωμένος Θεός είναι διαφορετικός: Μέσα στη σάρκα Του δεν περικλείει μόνο την ανθρώπινη, αλλά, ακόμη πιο σημαντικό, τη θεϊκή φύση. Την ανθρώπινη φύση Του μπορεί να τη δει κανείς στην εξωτερική ανθρώπινη εμφάνιση της σάρκας Του και στην καθημερινή Του ζωή, αλλά είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή η θεϊκή φύση Του. Επειδή η θεϊκή φύση Του εκφράζεται μόνο όταν έχει ανθρώπινη φύση και δεν είναι τόσο υπερφυσική όσο τη φαντάζονται οι άνθρωποι, είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους ανθρώπους να τη δουν. Ακόμη και σήμερα, είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους ανθρώπους να συλλάβουν την πραγματική ουσία του ενσαρκωμένου Θεού. Στην πραγματικότητα, ακόμα και αφού έχω μιλήσει για αυτή τόσο πολύ, υποθέτω ότι παραμένει ακόμα ένα μυστήριο για τους περισσότερους από εσάς. Το ζήτημα είναι πολύ απλό: Από τη στιγμή που ο Θεός ενσαρκώνεται, η ουσία Του είναι ένας συνδυασμός ανθρώπινης και θεϊκής φύσης. Αυτός ο συνδυασμός λέγεται ο ίδιος ο Θεός, ο ίδιος ο Θεός στη γη.
από «Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»
Ο ενσαρκωμένος Θεός ονομάζεται Χριστός και ο Χριστός είναι η σάρκα ντυμένη με το Πνεύμα του Θεού. Η σάρκα αυτή διαφέρει από κάθε άνθρωπο που είναι από σάρκα. Η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι ο Χριστός δεν είναι από σάρκα και αίμα, αντιθέτως είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος. Διαθέτει και κανονική ανθρώπινη φύση, αλλά και ολοκληρωμένη θεϊκή φύση. Κανένας άνθρωπος δεν έχει τη θεϊκή Του φύση. Η κανονική ανθρώπινη φύση Του υποστηρίζει όλες τις κανονικές δραστηριότητές Του στη σάρκα, ενώ η θεϊκή Του φύση εκτελεί το έργο του Θεού του ίδιου. Και η ανθρώπινη αλλά και η θεϊκή Του φύση υποτάσσονται στο θέλημα του επουράνιου Πατέρα. Η υπόσταση του Χριστού είναι το Πνεύμα, δηλαδή η θεϊκή φύση. Επομένως, η υπόστασή Του είναι αυτή του Θεού του ίδιου. Η υπόσταση αυτή δε διακόπτει το ίδιο Του το έργο, ενώ ο ίδιος δε θα μπορούσε ποτέ να κάνει κάτι που θα κατέστρεφε το ίδιο Του το έργο, ούτε και θα ξεστόμιζε ποτέ λόγια που αντιτίθενται στο ίδιο Του το θέλημα. Επομένως, ο ενσαρκωμένος Θεός ουδέποτε θα εκτελούσε έργο που θα διέκοπτε την ίδια Του τη διαχείριση. Αυτό πρέπει να καταλάβουν όλοι οι άνθρωποι. Η ουσία του έργου του Αγίου Πνεύματος είναι η σωτηρία του ανθρώπου και γίνεται για χάρη της ίδιας της διαχείρισης του Θεού. Παρομοίως, το έργο του Χριστού είναι η σωτηρία του ανθρώπου και γίνεται για χάρη του θελήματος του Θεού. Δεδομένου ότι ο Θεός ενσαρκώνεται, υλοποιεί την υπόστασή Του εντός της σάρκας Του, έτσι ώστε η σάρκα Του να επαρκεί για να αναλάβει το έργο Του. Επομένως, ολόκληρο το έργο του Πνεύματος του Θεού αντικαθίσταται από το έργο του Χριστού κατά την περίοδο της ενσάρκωσης, ενώ στον πυρήνα όλου του έργου καθ’ όλη την περίοδο της ενσάρκωσης βρίσκεται το έργο του Χριστού. Δεν μπορεί να συνδυαστεί με το έργο οποιασδήποτε άλλης εποχής. Και εφόσον ο Θεός ενσαρκώνεται, εργάζεται υπό την ταυτότητα της σάρκας Του· εφόσον έρχεται στη σάρκα, τελειώνει στη σάρκα το έργο που οφείλει να εκτελέσει. Και το Πνεύμα του Θεού και ο Χριστός είναι ο Θεός ο ίδιος και Αυτός εκτελεί το έργο που οφείλει να εκτελεί και ασκεί τη διακονία που οφείλει να ασκεί.
Η ίδια η υπόσταση του Θεού έχει εξουσία, ωστόσο Αυτός είναι ικανός να υποταχθεί πλήρως στην εξουσία που προέρχεται από Αυτόν. Είτε πρόκειται για το έργο του Πνεύματος είτε για το έργο της σάρκας, κανένα από τα δύο δεν έρχεται σε σύγκρουση με το άλλο. Το Πνεύμα του Θεού είναι η εξουσία επί πάσης κτίσεως. Η σάρκα με την υπόσταση του Θεού κατέχει επίσης εξουσία, ωστόσο ο Θεός στη σάρκα μπορεί να εκτελέσει όλο το έργο που υπακούει στο θέλημα του επουράνιου Πατέρα. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί ή να συλληφθεί από οποιονδήποτε άνθρωπο. Ο Θεός ο ίδιος είναι εξουσία, ωστόσο η σάρκα Του μπορεί να υποταχθεί στην εξουσία Του. Αυτό είναι το εσωτερικό νόημα των λόγων: «Ο Χριστός υπακούει στο θέλημα του Θεού Πατέρα». Ο Θεός είναι Πνεύμα και μπορεί να εκτελέσει το έργο της σωτηρίας, όπως επίσης και να γίνει άνθρωπος. Όπως και να ‘χει, Ο Θεός ο ίδιος εκτελεί το δικό Του έργο. Δε διακόπτει, δεν επεμβαίνει και ούτε εκτελεί έργο που είναι αμοιβαία αντιφατικό, διότι η υπόσταση του έργου που εκτελείται από το Πνεύμα και τη σάρκα είναι όμοια. Είτε πρόκειται για το Πνεύμα είτε για τη σάρκα, και τα δύο εργάζονται για να εκπληρώσουν ένα θέλημα και να διαχειριστούν το ίδιο έργο. Παρόλο που το Πνεύμα και η σάρκα έχουν δύο διαφορετικές ιδιότητες, έχουν την ίδια υπόσταση· και τα δύο έχουν την υπόσταση του Θεού του ίδιου και την ταυτότητα του Θεού του ίδιου.
από «Η υπόσταση του Χριστού είναι η υποταγή στο θέλημα του Επουράνιου Πατέρα» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»
Η σάρκα που ενδύθηκε το Πνεύμα του Θεού είναι η ίδια η σάρκα του Θεού. Το Πνεύμα του Θεού είναι υπέρτατο· Αυτός είναι παντοδύναμος, άγιος και δίκαιος. Με τον ίδιο τρόπο, η σάρκα Του είναι επίσης ανώτατη, παντοδύναμη, άγια και δίκαιη. Μια τέτοια σάρκα είναι μόνο σε θέση να πράξει αυτό που είναι δίκαιο και ωφέλιμο για την ανθρωπότητα, που είναι άγιο, ένδοξο και ισχυρό, και είναι ανίκανη να πράξει κάτι που να παραβιάζει την αλήθεια ή την ηθική και τη δικαιοσύνη, πόσο μάλλον οτιδήποτε που να προδίδει το Πνεύμα του Θεού.
από «Ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: η προδοσία (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»
Αυτή η σάρκα είναι άνθρωπος αλλά και Θεός, είναι ένας άνθρωπος που κατέχει κανονική ανθρώπινη φύση κι επίσης ο Θεός που κατέχει πλήρη θεϊκή φύση. Κι έτσι, ακόμα κι αν αυτή η σάρκα δεν είναι το Πνεύμα του Θεού και διαφέρει πολύ από το Πνεύμα, εξακολουθεί να είναι ο ίδιος ο ενσαρκωμένος Θεός που σώζει τον άνθρωπο, ο οποίος είναι το Πνεύμα και η σάρκα μαζί. Ανεξάρτητα από το πώς Τον αποκαλούμε, τελικά είναι ο ίδιος ο Θεός, ο οποίος σώζει την ανθρωπότητα. Διότι το Πνεύμα του Θεού είναι αδιαίρετο από τη σάρκα και το έργο της σάρκας είναι επίσης το έργο του Πνεύματος του Θεού. Μόνο που απλώς αυτό το έργο δεν γίνεται με την ταυτότητα του Πνεύματος, αλλά γίνεται χρησιμοποιώντας την ταυτότητα της σάρκας.
από «Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα έχει περισσότερο ανάγκη τη σωτηρία του ενσαρκωμένου Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

6/15/2019

2. Μια σύντομη εισαγωγή σχετικά με το υπόβαθρο της εμφάνισης και του έργου του Χριστού των εσχάτων ημερών στην Κίνα


2. Μια σύντομη εισαγωγή σχετικά με το υπόβαθρο της εμφάνισης και του έργου του Χριστού των εσχάτων ημερών στην Κίνα

Η Κίνα είναι η χώρα όπου κατοικεί ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας, και είναι ένας τόπος που έχει αντισταθεί σθεναρά και καταδικάσει την ιδέα του Θεού ανά τους αιώνες. Η Κίνα είναι σαν φρούριο δαιμόνων και μια φυλακή που ελέγχεται από τον διάβολο, αδιαπέραστη και αναπόδραστη. Επιπλέον, το καθεστώς του μεγάλου κόκκινου δράκοντα στέκεται φρουρός σε κάθε επίπεδο κι έχει δημιουργήσει αντιστάσεις σε κάθε νοικοκυριό. Κατά συνέπεια, εδώ είναι πολύ δύσκολο να εξαπλωθεί το Ευαγγέλιο του Θεού και να εκτελεστεί το έργο του Θεού. Όταν το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα ήρθε στην εξουσία το 1949, η πίστη στη θρησκεία, στην ηπειρωτική Κίνα, καταπνίγηκε εντελώς και απαγορεύτηκε. Εκατομμύρια χριστιανοί ταπεινώθηκαν δημοσίως με βασανιστήρια και φυλάκιση. Όλες οι εκκλησίες έκλεισαν παντελώς και απογυμνώθηκαν. Ακόμη και οι συναθροίσεις σε σπίτια απαγορεύτηκαν. Εάν έπιαναν κανέναν να παίρνει μέρος σε συγκεντρώσεις, τον φυλάκιζαν και μπορεί και να τον αποκεφάλιζαν. Εκείνη την εποχή, οι θρησκευτικές δραστηριότητες σχεδόν εξαφανίστηκαν χωρίς κανένα ίχνος. Μόνο ένας μικρός αριθμός χριστιανών συνέχισε να πιστεύει στον Θεό, αλλά μπορούσαν μόνο να προσεύχονται σιωπηλά στον Θεό και να Τον δοξολογούν με ύμνους μέσα από την καρδιά τους, εκλιπαρώντας τον Θεό να αναβιώσει την εκκλησία. Τέλος, το 1981 αναβίωσε πραγματικά η εκκλησία και το Άγιο Πνεύμα άρχισε να εργάζεται σε μεγάλη κλίμακα στην Κίνα. Ξεφύτρωναν εκκλησίες σαν τα μπουμπούκια των μπαμπού μετά από ανοιξιάτικη βροχή, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό. Το 1983, όταν η αναβίωση της εκκλησίας έφτασε στο αποκορύφωμά της, το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα ξεκίνησε έναν νέο γύρο απάνθρωπης καταπίεσης. Εκατομμύρια άνθρωποι συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και επανεκπαιδεύτηκαν μέσω εργασίας. Το καθεστώς του μεγάλου κόκκινου δράκοντα επέτρεπε στους πιστούς του Θεού να ενταχθούν μόνο στην «Τρισυπόστατη Πατριωτική Εκκλησία» που ίδρυσε η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος συνέστησε την «Τρισυπόστατη Πατριωτική Εκκλησία» σε μια προσπάθεια να καταργήσει πλήρως την υπόγεια εκκλησία και να φέρει αυτούς τους πιστούς στον Κύριο υπό τον σταθερό έλεγχο της κυβέρνησης. Πίστευε ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί ο στόχος που υπήρχε να απαγορευτεί η πίστη και να μετατραπεί η Κίνα σε γη χωρίς Θεό. Αλλά το Άγιο Πνεύμα συνέχισε να δουλεύει στην κατ’ οίκον εκκλησία και σε εκείνους που πραγματικά πίστευαν στον Θεό, πράγμα το οποίο η κυβέρνηση του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος δεν είχε τρόπο να σταματήσει. Εκείνη την εποχή, στην κατ’ οίκον εκκλησία όπου εργάζονταν το Άγιο Πνεύμα, εργαζόταν κρυφά ο Χριστός των εσχάτων ημερών και άρχισε να εκφράζει την αλήθεια και να κάνει το έργο της κρίσεως ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού.
Στις αρχές Φεβρουαρίου του 1991, κάποιος από την εκκλησία φαίνεται πως πήρε τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος και άρχισε να μιλάει, να μαρτυρά στο όνομα του Θεού και να προαναγγέλλει τον ερχομό του Θεού. Αυτά τα λόγια στάλθηκαν στις εκκλησίες και αφού τα διάβασαν, όλοι κατενθουσιάστηκαν, αγαλλίασαν και πίστευαν ότι ήταν η διαφώτιση και τα λόγια του Αγίου Πνεύματος. Από τότε άρχισε να μιλά ο Χριστός. Μερικές φορές ο Χριστός έλεγε ένα χωρίο την ημέρα, μερικές φορές ένα χωρίο κάθε δύο μέρες, και αυτές οι ανακοινώσεις έγιναν όλο και πιο συχνές. Τα λόγια αυτά πέρασαν από τον έναν στον άλλο και όλοι ένιωσαν ενθουσιασμό, οι συναθροίσεις γέμισαν από αγαλλίαση και ήταν πανευτυχείς. Επειδή ο λόγος του Χριστού συνέχισε να εκφράζεται, όλοι, με ιδιαίτερη προσοχή, απολάμβαναν τον λόγο του Θεού και η καρδιά τους γέμιζε από τα λόγια του Θεού. Έτσι, στη διάρκεια των συναθροίσεων, άρχισαν και επίσημα να απολαμβάνουν τα σημερινά λόγια του Αγίου Πνεύματος. Εκείνη την εποχή, οι άνθρωποι δεν είχαν ακόμη συνειδητοποιήσει ότι επρόκειτο για ενσάρκωση του Θεού και εμφάνιση του Χριστού. Θεώρησαν μόνο τον λόγο του Χριστού ως διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος που έλαβε ένας συνηθισμένος άνθρωπος, γιατί σύμφωνα με τον λόγο του Χριστού, Εκείνος δεν είχε αναφέρει επισήμως την ενσάρκωση του Θεού. Κανείς δεν κατάλαβε ότι επρόκειτο για ενσάρκωση αλλά γνώριζε μόνο ότι αυτά τα λόγια ήταν η διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Κατά συνέπεια, εξακολουθούσαν να αντιμετωπίζουν τον Χριστό ως συνηθισμένο άτομο. Μόνο όταν ο λόγος του Χριστού έφτασε στο αποκορύφωμά του, άρχισε να μαρτυρεί ο Θεός την ενσάρκωση Του, εξηγώντας τις διαφορές μεταξύ της έλευσης του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο και του έργου του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο και αποκαλύπτοντας το μυστήριο της ενσάρκωσης του Πνεύματος. Μόνο τότε έμαθαν οι άνθρωποι ότι αυτός ο συνηθισμένος άνθρωπος που ζούσε ανάμεσά τους και εξέφραζε τον λόγο Του στον ποιμένα και τροφοδοτούσε τις εκκλησίες ήταν ο Θεός ενσαρκωμένος, ο Χριστός και Θεός, που είχε εμφανιστεί. Όταν το συνειδητοποίησαν αυτό, όλοι φρικίασαν με το πόσο τυφλοί, ανόητοι και αμαθείς είχαν υπάρξει και γονάτισαν ενώπιον του Χριστού, έκλαψαν και μετανόησαν, η καρδιά τους σπάραξε από τη βαθιά θλίψη, οι κραυγές τους ακούστηκαν παντού. Εκείνη την εποχή, οι καρδιές των ανθρώπων γέμισαν με ανάμικτα συναισθήματα θλίψης και χαράς, τα οποία δεν μπορούσαν να περιγραφούν. Όταν είδαν τον Χριστό, το μόνο που ήξεραν ήταν να γονατίσουν μπροστά του. Εάν δεν το έκαναν, ένιωθαν άβολα μέσα τους. Όταν γονάτισαν ενώπιον του Χριστού, ένιωσαν αγαλλίαση και θεώρησαν ότι είχαν επιστρέψει αληθινά στον Θεό και ότι ανήκαν στον Θεό. Αφού εμφανίστηκε ο Χριστός, ο λόγος Του εξαπλωνόταν όλο και περισσότερο, και σταδιακά εισερχόταν στον σωστό δρόμο του έργου του Θεού φέρνοντας την κρίση ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού. Ο λόγος του Θεού κατέκτησε τους ανθρώπους παντελώς. Μέσω της αποκάλυψης του Χριστού για την έννοια του ονόματος του Θεού, έλαβε υπόσταση το όνομα του παντοδύναμου Θεού. Έτσι, οι άνθρωποι προσεύχονταν άμεσα στο όνομα του παντοδύναμου Θεού και στη διάρκεια των συναθροίσεων απολάμβαναν τον λόγο του παντοδύναμου Θεού. Αυτό συμβαίνει επειδή αυτός ο λόγος (δηλαδή, όλες οι λέξεις στο σχέδιο διαχείρισης «Ο Λόγος ενσαρκώνεται») είναι το σημερινό έργο του Θεού, τα λόγια του Θεού στη νέα εποχή και αντιπροσωπεύει τη σημερινή ανάγκη των ανθρώπων. Δεδομένου ότι υπήρχε νέο έργο και λόγος του Θεού, φυσικά η Βίβλος ήταν ξεπερασμένη και φυσικά κανείς δεν έδινε ιδιαίτερη προσοχή στα διάφορα λόγια και θεωρίες της Εποχής της Χάριτος. Όλα αυτά κατακτήθηκαν από τον παρόντα λόγο του Θεού, σαν να είχαν δει τον ουρανό να ανοίγει στα δύο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Θεός αποκάλυψε πολλά είδη μυστηρίων, άνοιξαν τα μάτια των ανθρώπων και είδαν ότι τα περισσότερα από τα λόγια στα οποία είχαν προσκολληθεί παλιότερα, στην εποχή της Χάριτος, ήταν έννοιες με αποκλίσεις και λάθη. Χάρη στην εμφάνιση του Θεού, οι άνθρωποι μπήκαν στον σωστό δρόμο της πίστης στον Θεό. Μόνον αφότου κατέκτησε τον άνθρωπο ο Λόγος του Θεού, διαπίστωσαν ότι αυτός ο συνηθισμένος και κανονικός άνθρωπος που εξέφραζε τον λόγο του Θεού ήταν ο Χριστός, η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού.
Ο Χριστός γεννήθηκε σε μια συνηθισμένη οικογένεια στη βόρεια Κίνα. Από την παιδική Του ηλικία, πίστευε στον Θεό με όλη Του την καρδιά. Μεγάλωνε σιγά-σιγά, ως συνηθισμένος άνθρωπος. Το 1989, καθώς το Άγιο Πνεύμα εργαζόταν σε μεγάλη κλίμακα στην κατ’ οίκον εκκλησία, ο Χριστός εγκατέλειψε τις σπουδές Του και εισήλθε επίσημα στην κατ’ οίκον εκκλησία. Εκείνη την εποχή, ο Χριστός είχε τη φλόγα στην καρδιά Του και θέλησε να υπηρετήσει τον Θεό και να εκτελέσει το καθήκον Του. Δύο χρόνια αργότερα, ο Χριστός άρχισε να εκφράζει τον λόγο Του, γράφοντας τα λόγια από την καρδιά Του και δίνοντάς τα στις εκκλησίες. Αργότερα, καθώς ο Χριστός εξέφραζε όλο και περισσότερες αλήθειες, προσελκύονταν περισσότεροι άνθρωποι από τα λόγια Του και διψούσαν να διαβάσουν αυτά που Εκείνος είχε εκφράσει. Ειδικότερα, ο λόγος Του που αποκάλυψε και έκρινε την ουσία της φύσης της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, και τη σατανική διάθεση της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, διέτρησε την καρδιά των ανθρώπων σαν δίκοπο σπαθί. Μόνο τότε κατέκτησε παντελώς τους ανθρώπους ο Λόγος του Θεού και γονάτισαν ενώπιον του Θεού, μόνο τότε έγινε αποδεκτός και γνωστός ο Χριστός, και τον εξύμνησαν οι άνθρωποι, και έγινε ο πρακτικός Θεός που τιμήθηκε, αγαπήθηκε και εκτιμήθηκε από την ανθρωπότητα. Ο Χριστός διαθέτει τόσο την κανονική ανθρώπινη φύση όσο και πλήρη θεϊκή φύση. Μπορεί να εκφράσει την αλήθεια ανά πάσα στιγμή και σε οποιοδήποτε μέρος και να αποκαλύψει την ουσία της διαφθοράς της ανθρωπότητας. Τα λόγια και η στάση του είναι γεμάτα από αλήθεια και σοφία, όπως ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Αυτά που λέει και γνωρίζει ο Χριστός δεν τα έχει μάθει από βιβλία, αλλά προέρχονται εξ ολοκλήρου από τη θεϊκή υπόσταση που κατέχει. Ο Χριστός γεννήθηκε από τον Θεό. Στη ζωή Του οι άνθρωποι βλέπουν την απόλυτα κανονική ανθρώπινη φύση Του. Από τη δουλειά Του και την υπομονή Του με την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι μπορούν να δουν τη θεία υπόστασή Του και τη διάθεσή Του που δεν ανέχεται προσβολές από τον άνθρωπο. Αν και ο Χριστός έχει τις αδυναμίες της ανθρωπότητας, όπως και ο Κύριος Ιησούς Χριστός, έχει επίσης και την υπόσταση υπακοής στο Πνεύμα του Θεού. Είναι γεμάτος αλήθεια και σοφία, και εμπνέει απόλυτη πειθώ στους ανθρώπους τόσο στην καρδιά όσο και στα λόγια τους. Ο Χριστός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή, κατ’ όνομα και κατ’ ουσίαν! Ο Θεός ενσαρκώθηκε ως ισχνός άνθρωπος και εργάζεται κρυφά και ταπεινά ανάμεσα στους ανθρώπους, κατακτώντας την ανθρωπότητα και νικώντας τους εχθρούς μέσα από την έκφραση της αλήθειας. Εδώ και καιρό έχει υπερνικήσει πλήρως, οι άνθρωποι έχουν μαρτυρήσει την ύπαρξή Του, διακηρύσσοντάς Την. Αυτή είναι η παντοδυναμία του Θεού, η σοφία και η δόξα Του. Ως αποτέλεσμα της εμφάνισης και του έργου του Χριστού, δημιουργήθηκε η «Εκκλησία του παντοδύναμου Θεού». Στη συνέχεια, τα αδέλφια στην «Εκκλησία του παντοδύναμου Θεού» άρχισαν να μαρτυρούν το έργο του Θεού και άρχισαν το έργο εξάπλωσης του Ευαγγελίου της βασιλείας του Χριστού. Αυτή είναι μια σύντομη εισαγωγή στο υπόβαθρο της ενσάρκωσης του Θεού και της μυστικής Του άφιξης με σκοπό να εκτελέσει το έργο Του. Για να το πούμε απλά, ο ενσαρκωμένος Χριστός έχει έρθει στη χώρα όπου κατοικεί ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας και έχει εκφράσει λόγια περί κρίσης και παίδευσης και έχει κατακτήσει και σώσει τους εκλεκτούς του Θεού στην Κίνα. Δηλαδή, ο ενσαρκωμένος Θεός μάχεται τον Σατανά στη φωλιά του μεγάλου κόκκινου δράκοντα και έχει δώσει τα πάντα για να ξυπνήσει την ανθρωπότητα και να κάνει την ανθρωπότητα να ακούσει και να αναγνωρίσει τη φωνή του Θεού, κι έτσι να επιστρέψει ενώπιον του Θεού και να σωθεί από τον Θεό. Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο και με εξαιρετικά βαθιά έννοια. Με αυτήν την ενσάρκωση ο Θεός δουλεύει για να σώσει τον άνθρωπο, πράγμα που σημαίνει ότι ο Θεός έχει έρθει για να τακτοποιήσει τον προορισμό της ανθρωπότητας και να φέρει την εποχή αυτή στο τέλος της. Ο Θεός έχει έρθει στην ηπειρωτική Κίνα, τη γη που κατοικείται από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα και έφτασε κρυφά για να πιάσει δουλειά, να κατακτήσει και να σώσει τη βαθιά διεφθαρμένη ανθρωπότητα και να τελειοποιήσει μια ομάδα ανθρώπων ως υπέρμαχους. Αυτό έχει επιφέρει την κρίση του μεγάλου λευκού θρόνου στις έσχατες ημέρες και έχει ανοίξει τον δρόμο για τη δημόσια εμφάνιση του Θεού σε κάθε έθνος και τόπο του κόσμου στη διάρκεια του επόμενου βήματος.

5/08/2019

Τι σημαίνει να είσαι αληθινός άνθρωπος


Τι σημαίνει να είσαι αληθινός άνθρωπος

Η διαχείριση του ανθρώπου είναι το έργο Μου, και το να κατακτηθεί από Εμένα είναι ακόμη περισσότερο κάτι που ορίστηκε όταν δημιούργησα τον κόσμο. Οι άνθρωποι ίσως δεν γνωρίζουν ότι θα τους κατακτήσω πλήρως τις έσχατες ημέρες και ίσως δεν αντιλαμβάνονται ότι απόδειξη της νίκης Μου επί του Σατανά είναι ότι θα κατακτήσω τους επαναστάτες ανάμεσα στο ανθρώπινο γένος.

2/26/2019

Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό

Παντοδύναμος Θεός


Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό

Το έργο της διαχείρισης του ανθρώπινου γένους διαιρείται σε τρία στάδια, που σημαίνει ότι και το έργο της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους διαιρείται σε τρία στάδια. Τα τρία αυτά στάδια δεν περιλαμβάνουν το έργο της δημιουργίας του κόσμου, αλλά, αντιθέτως, είναι τα τρία στάδια του έργου της Εποχής του Νόμου, της Εποχής της Χάριτος και της Εποχής της Βασιλείας. Το έργο της δημιουργίας του κόσμου ήταν το έργο της γέννησης ολόκληρου του ανθρώπινου γένους. Δεν ήταν το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας και δεν έχει καμία σχέση με το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας, διότι όταν δημιουργήθηκε ο κόσμος, το ανθρώπινο γένος δεν είχε διαφθαρεί από τον Σατανά, και έτσι δεν υπήρχε ανάγκη να διεξαχθεί το έργο της σωτηρίας του. Το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας άρχισε μονάχα όταν η ανθρωπότητα είχε πλέον διαφθαρεί από τον Σατανά– έτσι, και το έργο για τη διαχείριση της ανθρωπότητας ξεκίνησε μονάχα μετά τη διαφθορά της. Με άλλα λόγια, η διαχείριση του ανθρώπου από τον Θεό ξεκίνησε ως αποτέλεσμα του έργου της σωτηρίας της ανθρωπότητας και δεν αναδύθηκε από το έργο της δημιουργίας του κόσμου. Το έργο της διαχείρισης γεννήθηκε μόνο μετά τη διαφθορά της διάθεσης του ανθρώπινου γένους· έτσι, το έργο της διαχείρισης της ανθρωπότητας περιλαμβάνει τρία μέρη, αντί για τέσσερα στάδια ή τέσσερις εποχές. Μόνο αυτός είναι ο σωστός τρόπος αναφοράς στη διαχείριση της ανθρωπότητας από τον Θεό. Όταν η έσχατη εποχή φτάσει στο τέλος της, το έργο της διαχείρισης του ανθρώπινου γένους θα έχει φτάσει, κι αυτό, στο απόλυτο τέλος του. Το πέρας του έργου της διαχείρισης σημαίνει ότι το έργο της σωτηρίας όλης της ανθρωπότητας έχει τελειώσει ολοκληρωτικά, και ότι η ανθρωπότητα έχει φτάσει στο τέρμα του ταξιδιού της. Χωρίς το έργο της σωτηρίας ολόκληρου του ανθρώπινου γένους, δεν θα υπήρχε το έργο της διαχείρισής του, ούτε και τα τρία στάδια του έργου. Ακριβώς λόγω της εξαχρείωσης της ανθρωπότητας και της επείγουσας ανάγκης της για σωτηρία, ο Ιεχωβά ολοκλήρωσε τη δημιουργία του κόσμου και άρχισε το έργο της Εποχής του Νόμου. Μόνο τότε ξεκίνησε το έργο της διαχείρισης του ανθρώπινου γένους, που σημαίνει ότι μόνο τότε ξεκίνησε το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας. «Διαχείριση του ανθρώπινου γένους» δε σημαίνει καθοδήγηση της ζωής τού νεοσύστατου, ανθρώπινου γένους πάνω στη γη (δηλαδή, ενός γένους που δεν είχε ακόμη διαφθαρεί). Είναι, μάλλον, η σωτηρία μιας ανθρωπότητας που έχει διαφθαρεί από τον Σατανά, δηλαδή, η μεταμόρφωση της διεφθαρμένης αυτής ανθρωπότητας. Τούτο είναι το νόημα της διαχείρισης της ανθρωπότητας. Το έργο της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους δεν περιλαμβάνει το έργο της δημιουργίας του κόσμου· έτσι, το έργο της διαχείρισης της ανθρωπότητας δεν περιλαμβάνει το έργο της δημιουργίας του κόσμου, αλλά μόνο τρία στάδια του έργου, που είναι ξέχωρα από τη δημιουργία του κόσμου. Για να κατανοήσουμε το έργο της διαχείρισης της ανθρωπότητας, είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την ιστορία των τριών σταδίων του έργου – τούτο πρέπει να το γνωρίζει ο καθένας από εμάς, προκειμένου να σωθεί. Ως πλάσματα του Θεού, πρέπει να αναγνωρίζετε ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό, να αναγνωρίζετε την πηγή της διαφθοράς του ανθρώπινου γένους, και, ακόμα περισσότερο, τη διαδικασία της σωτηρίας του ανθρώπου. Εάν γνωρίζετε μονάχα να ενεργείτε σύμφωνα με το δόγμα προκειμένου να κερδίσετε την εύνοια του Θεού, αλλά δεν έχετε την παραμικρή ιδέα για το πώς ο Θεός σώζει την ανθρωπότητα ή για την πηγή της διαφθοράς της, τότε αυτό είναι που σας λείπει ως πλάσματα του Θεού. Δεν πρέπει να αρκείσαι μόνο στην κατανόηση εκείνων των αληθειών που μπορούν να γίνουν πράξη, ενώ παραμένεις αδαής σχετικά με το ευρύτερο πεδίο του έργου διαχείρισης του Θεού – αν συμβαίνει αυτό, τότε είσαι υπερβολικά δογματικός. Τα τρία στάδια του έργου αποτελούν την εμπιστευτική ιστορία της διαχείρισης του ανθρώπου από τον Θεό, την έλευση του Ευαγγελίου ολόκληρου του σύμπαντος, το μεγαλύτερο μυστήριο ολόκληρου του ανθρώπινου γένους, καθώς επίσης και το θεμέλιο της διάδοσης του Ευαγγελίου. Εάν εστιάζεις μόνο στην κατανόηση απλών αληθειών που σχετίζονται με τη ζωή σου και δεν γνωρίζεις τίποτα γι’ αυτό, το μεγαλύτερο από όλα τα μυστήρια και οράματα, δε μοιάζει τότε η ζωή σου με ελαττωματικό προϊόν – εντελώς ανάξιο, παρεκτός για να το κοιτούν;
Εάν ο άνθρωπος επικεντρώνεται αποκλειστικά στην πράξη και θεωρεί το έργο του Θεού και τη γνώση του ανθρώπου ως δευτερεύουσας σημασίας, τότε δε φαίνεται σαν να είναι ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στο αλεύρι; Αυτά που πρέπει να ξέρεις, πρέπει να τα ξέρεις, και αυτά που πρέπει να κάνεις πράξη, πρέπει να τα κάνεις πράξη. Μόνο τότε θα είσαι κάποιος που γνωρίζει πώς να ακολουθεί την αλήθεια. Όταν έρθει η μέρα να διαδώσεις το Ευαγγέλιο, αν είσαι ικανός να λες μονάχα ότι ο Θεός είναι ένας μεγάλος και δίκαιος Θεός, ότι είναι ο υπέρτατος Θεός, ένας Θεός με τον οποίο κανένας σπουδαίος άνθρωπος δεν μπορεί να συγκριθεί και από τον οποίο κανείς δεν βρίσκεται πιο ψηλά... αν μπορείς να προφέρεις μονάχα αυτές τις άσχετες και επιφανειακές λέξεις και είσαι εντελώς ανίκανος να πεις λόγια κρίσιμης σημασίας και ουσιώδη, αν δεν έχεις να πεις τίποτε για τη γνώση του Θεού ή το έργο του Θεού και, επιπλέον, αδυνατείς να εξηγήσεις την αλήθεια, ή να παράσχεις αυτό που λείπει στον άνθρωπο, τότε κάποιος σαν εσένα είναι ανίκανος να επιτελέσει το καθήκον του καλά. Δεν είναι απλή υπόθεση να γίνεις μάρτυρας του Θεού και να διαδώσεις το Ευαγγέλιο της Βασιλείας. Πρέπει πρώτα να εξοπλιστείς με την αλήθεια και τα οράματα που χρειάζεται να γίνουν κατανοητά. Όταν είσαι ξεκάθαρος για τα οράματα και την αλήθεια των διαφόρων πτυχών του έργου του Θεού, καταλήγεις να γνωρίζεις στην καρδιά σου το έργο του Θεού και, ανεξάρτητα από το τι πράττει Εκείνος – είτε πρόκειται για δίκαιη κρίση είτε για εξευγενισμό του ανθρώπου – εσύ κατέχεις το μεγαλύτερο όραμα ως θεμέλιό σου και τη σωστή αλήθεια για να την κάνεις πράξη· τότε, θα είσαι ικανός να ακολουθήσεις τον Θεό ως το τέλος. Πρέπει να γνωρίζεις ότι, ανεξάρτητα από το έργο που επιτελεί, ο στόχος του έργου του Θεού δεν αλλάζει, η καρδιά του έργου Του δεν αλλάζει, ούτε και το θέλημά Του προς τον άνθρωπο. Ανεξάρτητα από το πόσο αυστηρά είναι τα λόγια Του και πόσο δυσμενές το περιβάλλον, οι αρχές του έργου Του δεν αλλάζουν, όπως και η πρόθεσή Του να σώσει τον άνθρωπο. Εφόσον δεν πρόκειται για την αποκάλυψη του τέλους ή του προορισμού του ανθρώπου, ούτε για το έργο του τελικού σταδίου ή την περαίωση του συνολικού σχεδίου διαχείρισης του Θεού, και εφόσον συμβαίνει κατά τη διάρκεια του χρόνου που Εκείνος κατεργάζεται τον άνθρωπο, τότε η καρδιά του έργου Του δεν θα αλλάξει: θα είναι πάντοτε η σωτηρία της ανθρωπότητας. Αυτό πρέπει να είναι το θεμέλιο της πίστης σας στον Θεό. Στόχος των τριών σταδίων του έργου είναι η σωτηρία όλης της ανθρωπότητας – δηλαδή, η ολοκληρωτική σωτηρία του ανθρώπου από τη σφαίρα επιρροής του Σατανά. Αν και κάθε ένα από τα τρία στάδια του έργου έχει διαφορετικό στόχο και σημασία, το καθένα τους αποτελεί μέρος του έργου για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους, και αποτελεί διαφορετικό έργο σωτηρίας, το οποίο πραγματοποιείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της ανθρωπότητας. Αφού γνωρίσεις τον σκοπό των τριών σταδίων του έργου, τότε θα γνωρίζεις και πώς να εκτιμάς τη σημασία κάθε σταδίου του έργου και θα αναγνωρίζεις πώς να ενεργείς, προκειμένου να ικανοποιείς την επιθυμία του Θεού. Εάν καταφέρεις να φτάσεις στο σημείο αυτό, τότε το μεγαλύτερο όλων των οραμάτων θα καταστεί το θεμέλιο της πίστης σου στον Θεό. Δεν πρέπει να αναζητάς μόνο εύκολους τρόπους πράξης ή βαθιές αλήθειες, αλλά πρέπει να συνδυάζεις οράματα και πράξη, έτσι ώστε να είναι και τα δύο αλήθειες που μπορούν να γίνουν πράξη, και γνώση που βασίζεται σε οράματα. Μόνο τότε θα είσαι κάποιος που ακολουθεί απόλυτα την αλήθεια.
Τα τρία στάδια του έργου βρίσκονται στην καρδιά ολόκληρης της διαχείρισης του Θεού, και σε αυτά εκφράζεται η διάθεση του Θεού και αυτό που είναι Εκείνος. Όσοι δεν γνωρίζουν τα τρία στάδια του έργου του Θεού, είναι ανίκανοι να συνειδητοποιήσουν πώς εκφράζει ο Θεός τη διάθεσή Του, ούτε γνωρίζουν τη σοφία του έργου Του και παραμένουν αδαείς των πολλών τρόπων με τους οποίους σώζει την ανθρωπότητα, και του θελήματός Του για το σύνολο της ανθρωπότητας. Τα τρία στάδια του έργου αποτελούν την πλήρη έκφραση του έργου της σωτηρίας της ανθρωπότητας. Όσοι δεν γνωρίζουν τα τρία στάδια του έργου, θα αγνοούν τις διάφορες μεθόδους και αρχές του έργου του Αγίου Πνεύματος· όσοι επιμένουν άκαμπτα στο δόγμα που παραμένει από άλλο στάδιο του έργου, είναι άνθρωποι που περιορίζουν τον Θεό στο δόγμα και των οποίων η πίστη στον Θεό είναι ασαφής και αβέβαιη. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα λάβουν ποτέ τη σωτηρία του Θεού. Μόνο τα τρία στάδια του έργου του Θεού μπορούν να εκφράσουν πλήρως το σύνολο της διάθεσης του Θεού και να εκφράσουν απόλυτα την πρόθεσή Του να σώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα, καθώς και όλη τη διαδικασία της σωτηρίας της. Τούτο αποτελεί απόδειξη ότι έχει συντρίψει τον Σατανά και έχει κερδίσει την ανθρωπότητα, είναι απόδειξη της νίκης του Θεού και είναι η έκφραση ολόκληρης της διάθεσής Του. Όσοι κατανοούν μονάχα ένα από τα τρία στάδια του έργου του Θεού, γνωρίζουν μόνο μέρος της διάθεσής Του. Στο μυαλό του ανθρώπου είναι εύκολο το μεμονωμένο αυτό στάδιο του έργου να καταστεί δόγμα, και γίνεται πιθανό ο άνθρωπος να θεσπίσει κανόνες σχετικά με τον Θεό, ενώ χρησιμοποιεί τούτο το μεμονωμένο κομμάτι της διάθεσης του Θεού ως αναπαράσταση ολόκληρης της διάθεσής Του. Επιπλέον, αναμειγνύεται και μεγάλο μέρος της φαντασίας του ανθρώπου, έτσι ώστε αυτός φυλακίζει άκαμπτα τη διάθεση, το Είναι και τη σοφία του Θεού, καθώς και τις αρχές του έργου Του, μέσα σε περιορισμένες παραμέτρους, πιστεύοντας ότι, αφού ο Θεός υπήρξε έτσι μια φορά, τότε θα παραμείνει για πάντα ίδιος και δεν θα αλλάξει ποτέ. Μόνο όσοι γνωρίζουν και εκτιμούν τα τρία στάδια του έργου μπορούν να γνωρίζουν πλήρως και με ακρίβεια τον Θεό. Τουλάχιστον, δεν θα ορίζουν τον Θεό ως τον Θεό των Ισραηλιτών ή των Εβραίων και δεν θα τον βλέπουν ως έναν Θεό ο οποίος θα παραμένει για πάντα καρφωμένος πάνω στον σταυρό προς χάριν του ανθρώπου. Εάν γνωρίζεις τον Θεό από ένα και μόνο στάδιο του έργου Του, τότε η γνώση σου είναι ελάχιστη. Η γνώση σου είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό. Εάν δεν συμβαίνει αυτό, τότε γιατί πολλοί από τη θρησκευτική παλαιά φρουρά κάρφωσαν τον Θεό ζωντανό πάνω στον σταυρό; Μήπως επειδή ο άνθρωπος περιορίζει τον Θεό μέσα σε ορισμένες παραμέτρους; Δεν είναι πολλοί εκείνοι που αντιτίθενται στον Θεό και εμποδίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος επειδή δεν γνωρίζουν το ποικίλο και διαφορετικό έργο του Θεού και, επιπλέον, επειδή διαθέτουν μόνο ένα ψήγμα γνώσης και δόγματος, με το οποίο συγκρίνουν το έργο του Αγίου Πνεύματος; Παρόλο που οι εμπειρίες τέτοιων ανθρώπων είναι επιφανειακές, αυτοί είναι αλαζόνες και επιεικείς από τη φύση τους και κοιτούν το έργο του Αγίου Πνεύματος με περιφρόνηση, αγνοούν τις πειθαρχίες του Αγίου Πνεύματος και, επιπλέον, χρησιμοποιούν τα τετριμμένα και παλιά επιχειρήματά τους για να επιβεβαιώσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Επίσης προσποιούνται, όντες απόλυτα πεπεισμένοι για τη σοφία και πολυμάθειά τους, καθώς και για το ότι είναι ικανοί να ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι περιφρονητέοι και απορριπτέοι από το Άγιο Πνεύμα, και δεν θα εξαλειφθούν από τη νέα εποχή; Δεν είναι αυτοί που έρχονται ενώπιον του Θεού και Του αντιτάσσονται ανοιχτά, μυωπικά ανθρωπάκια, που απλώς προσπαθούν να δείξουν πόσο έξυπνοι είναι; Με μια πενιχρή μόνο γνώση της Βίβλου, προσπαθούν να δρασκελίσουν την «ακαδημαϊκή κοινότητα» του κόσμου με μόνο ένα επιφανειακό δόγμα για να διδάξουν στους ανθρώπους, επιχειρούν να αναστρέψουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και προσπαθούν να το κάνουν να περιστρέφεται γύρω από τη δική τους διαδικασία σκέψης ενώ, ως κοντόφθαλμοι που είναι, προσπαθούν να δουν με μια ματιά το 6.000 χρόνων έργο του Θεού. Αυτά τα άτομα δεν έχουν κανέναν λόγο να μιλούν! Στην πραγματικότητα, όσο μεγαλύτερη γνώση του Θεού έχουν οι άνθρωποι, τόσο πιο αργοί γίνονται στην κρίση για το έργο Του. Επιπλέον, μιλούν ελάχιστα για τη γνώση τους για το έργο του Θεού σήμερα, αλλά δεν είναι βιαστικοί στις κρίσεις τους. Όσο λιγότερα ξέρουν οι άνθρωποι για τον Θεό, τόσο πιο αλαζόνες και υπερβολικά σίγουροι για τον εαυτό τους είναι, και τόσο πιο ανήθικα διακηρύσσουν την ύπαρξη του Θεού – μιλούν, όμως, μόνο θεωρητικά, χωρίς να προσφέρουν πραγματικές αποδείξεις. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία απολύτως αξία. Όσοι βλέπουν το έργο του Αγίου Πνεύματος ως παιχνίδι, είναι επιπόλαιοι! Όσοι δεν είναι προσεκτικοί όταν συναντούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, που δεν συγκρατούν το στόμα τους, βιάζονται να κρίνουν, που δίνουν το ελεύθερο στο φυσικό τους ένστικτο να αρνείται την ορθότητα του έργου του Αγίου Πνεύματος, προσβάλλοντας και βλασφημώντας το – αυτοί οι τόσο ασεβείς άνθρωποι δεν είναι αδαείς ως προς το έργο του Αγίου Πνεύματος; Οι αλαζόνες δεν είναι, επιπλέον, υπερόπτες από τη φύση τους και ανεξέλεγκτοι; Ακόμη κι αν έρθει μια μέρα κατά την οποία τέτοιοι άνθρωποι θα αποδεχθούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός και πάλι δεν πρόκειται να τους ανεχθεί. Όχι μόνο κοιτούν απαξιωτικά όσους εργάζονται για τον Θεό, αλλά και βλασφημούν εναντίον του ίδιου του Θεού. Τέτοιοι απερίσκεπτοι άνθρωποι δεν πρόκειται να συγχωρεθούν, ούτε σε τούτην την εποχή ούτε και στην ερχόμενη, και θα χαθούν για πάντα στην κόλαση! Τέτοιοι ασεβείς, επιεικείς άνθρωποι προσποιούνται ότι πιστεύουν στον Θεό και όσο περισσότερο το κάνουν, τόσο πιο πιθανό είναι να προσβάλλουν τα διοικητικά διατάγματα του Θεού. Όλοι αυτοί οι αλαζόνες, που είναι έμφυτα αχαλίνωτοι και δεν έχουν υπακούσει ποτέ σε κανέναν, δεν περπατούν όλοι τους σε αυτό το μονοπάτι; Δεν αντιτίθενται καθημερινά στον Θεό, σ’ Εκείνον που είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός; Σήμερα, πρέπει να κατανοήσετε τον λόγο που πρέπει να γνωρίζετε τη σπουδαιότητα των τριών σταδίων του έργου του Θεού. Τα λόγια Μου είναι προς όφελός σας και δεν είναι απλώς κενές λέξεις. Αν τα εκλάβετε απλώς σαν να «θαυμάζετε λουλούδια ενώ καλπάζετε πάνω σε άλογο», δεν θα πάει χαμένη όλη η σκληρή δουλειά Μου; Ο καθένας από σας πρέπει να γνωρίζει τη δική του φύση. Οι περισσότεροι από σας είναι επιδέξιοι συζητητές, οι απαντήσεις σε θεωρητικές ερωτήσεις ρέουν από το στόμα σας, αλλά δεν έχετε να πείτε τίποτε σε ερωτήσεις που αφορούν στην ουσία. Ακόμα και σήμερα, εξακολουθείτε να επιδίδεστε σε επιπόλαιες συζητήσεις, ανίκανοι να αλλάξετε την παλιά σας φύση, ενώ οι περισσότεροι από σας δεν έχουν καμία πρόθεση να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκετε πράγματα προκειμένου να επιτύχετε υψηλότερη αλήθεια, ζώντας τη ζωή σας με μισή καρδιά. Πώς γίνεται, τέτοιοι άνθρωποι να είναι ικανοί να ακολουθήσουν τον Θεό μέχρι τέλους; Ακόμη κι αν κατορθώσετε να φτάσετε στο τέλος του μονοπατιού, ποιο το όφελος για σας; Είναι καλύτερο να αλλάξετε τις ιδέες σας προτού να είναι πολύ αργά – είτε ακολουθώντας αληθινά, είτε παραιτούμενοι νωρίς. Με το πέρασμα του χρόνου, θα καταστείτε παράσιτο – είστε διατεθειμένοι να παίξετε τόσο χαμηλό και χυδαίο ρόλο;
Τα τρία στάδια του έργου αποτελούν καταγραφή ολόκληρου του έργου του Θεού, μια καταγραφή της σωτηρίας της ανθρωπότητας από τον Θεό, και δεν είναι φανταστικά. Εάν πραγματικά θέλετε να αναζητήσετε τη γνώση για ολόκληρη τη διάθεση του Θεού, τότε πρέπει να γνωρίζετε τα τρία στάδια του έργου που επιτελεί Εκείνος και, κυρίως, δεν πρέπει να παραλείψετε κανένα στάδιο. Τούτο είναι το ελάχιστο που πρέπει να επιτευχθεί από εκείνους που προσπαθούν να γνωρίσουν τον Θεό. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανακαλύψει από μόνος του μια πραγματική γνώση του Θεού. Δεν είναι κάτι που ο άνθρωπος μπορεί να φανταστεί από μόνος του, ούτε αποτελεί συνέπεια της ιδιαίτερης εύνοιας του Αγίου Πνεύματος προς κάποιον. Αντίθετα, είναι μια γνώση που έρχεται αφού ο άνθρωπος έχει βιώσει το έργο του Θεού, και είναι μια γνώση του Θεού που έρχεται μόνο μετά τη βίωση των γεγονότων του έργου του Θεού. Μια τέτοια γνώση δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί από ιδιοτροπία, ούτε είναι κάτι που μπορεί να διδαχθεί. Είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την προσωπική εμπειρία. Η σωτηρία του ανθρώπου από τον Θεό βρίσκεται στον πυρήνα των τριών αυτών σταδίων του έργου· μέσα, όμως, στο έργο της σωτηρίας περιλαμβάνονται διάφορες μέθοδοι εργασίας και τρόποι, με τους οποίους εκφράζεται η διάθεση του Θεού. Τούτο είναι που βρίσκει εξαιρετικά δύσκολο ο άνθρωπος να αναγνωρίσει και να κατανοήσει. Ο διαχωρισμός των εποχών, αλλαγές στο έργο του Θεού, αλλαγές στην τοποθεσία του έργου, στον αποδέκτη του έργου, και ούτω καθεξής – όλα τα παραπάνω περιλαμβάνονται στα τρία στάδια του έργου. Ειδικότερα, η διαφορά στον τρόπο εργασίας του Αγίου Πνεύματος, καθώς και μεταβολές στη διάθεση, την εικόνα, το όνομα, την ταυτότητα του Θεού, ή άλλες αλλαγές – όλα αποτελούν μέρος των τριών σταδίων του έργου. Κάθε στάδιο του έργου μπορεί να αντιπροσωπεύει μονάχα ένα μέρος του και περιορίζεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο πεδίο. Δεν περιλαμβάνει τον διαχωρισμό των εποχών ή αλλαγές στο έργο του Θεού και, πολύ λιγότερο, τις άλλες πτυχές. Είναι ξεκάθαρα προφανές. Τα τρία στάδια του έργου αποτελούν το σύνολο του έργου του Θεού για την σωτηρία της ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει το έργο και τη διάθεση του Θεού στο έργο της σωτηρίας· χωρίς αυτό το γεγονός, η γνώση σου για τον Θεό δεν είναι παρά κούφιες λέξεις, τίποτα περισσότερο από παροπλισμένες από καθέδρας ομιλίες. Τέτοια γνώση δεν μπορεί να πείσει ούτε να κατακτήσει τον άνθρωπο, βρίσκεται εκτός πραγματικότητας και δεν είναι αλήθεια. Μπορεί να είναι πολύ χορταστική και ευχάριστη στα αυτιά, αλλά αν έρχεται σε αντίθεση με την έμφυτη διάθεση του Θεού, τότε ο Θεός δεν θα σου χαριστεί. Όχι μόνο δεν θα επιδοκιμάσει τη γνώση σου, αλλά θα σε τιμωρήσει ως αμαρτωλό που Τον βλασφήμησε. Τα λόγια που φανερώνουν γνώση του Θεού, δεν εκφέρονται με ελαφριά καρδιά. Παρόλο που μπορεί να είσαι ευφραδής και γλυκομίλητος, και να κάνεις το άσπρο μαύρο και το μαύρο άσπρο, εξακολουθείς να είσαι έξω από τα νερά σου όταν πρόκειται να μιλήσεις για τη γνώση του Θεού. Ο Θεός δεν είναι κάποιος που μπορείς να κρίνεις απερίσκεπτα, να εξυμνείς τυχαία ή να δυσφημείς αδιάφορα. Εξυμνείς τους πάντες και τα πάντα, κι όμως, ιδρώνεις για να βρεις τα σωστά λόγια, προκειμένου να περιγράψεις τη μεγάλη αρετή και φιλευσπλαχνία του Θεού – και αυτό είναι που μαθαίνει ο κάθε χαμένος. Παρόλο που υπάρχουν πολλοί γλωσσολόγοι, ικανοί να περιγράψουν τον Θεό, η ακρίβεια αυτού που περιγράφουν αποτελεί μονάχα το ένα εκατοστό της αλήθειας που λένε άνθρωποι με φτωχό λεξιλόγιο αλλά πλούσια εμπειρία, οι οποίοι ανήκουν στον Θεό. Έτσι, μπορεί να διαφανεί ότι η γνώση του Θεού βρίσκεται στην ακρίβεια και την πραγματικότητα, και όχι στην έξυπνη χρήση των λέξεων ή το πλούσιο λεξιλόγιο, και ότι η γνώση του ανθρώπου και η γνώση για τον Θεό είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους. Το μάθημα για τη γνώση του Θεού είναι σπουδαιότερο από τις φυσικές επιστήμες της ανθρωπότητας. Είναι ένα μάθημα που μπορεί να επιτευχθεί μόνον από έναν ελάχιστο αριθμό από όσους προσπαθούν να γνωρίσουν τον Θεό, και δεν επιτυγχάνεται από κάποιον που τυχαίνει να έχει ένα χάρισμα. Άρα, δεν πρέπει να θεωρείτε τη γνώση του Θεού και την επιδίωξη της αλήθειας ως κάτι που κι ένα μικρό παιδί μπορεί να επιτύχει. Ίσως να είσαι απόλυτα επιτυχημένος στην οικογενειακή σου ζωή, στην καριέρα ή τον γάμο σου, αλλά όταν πρόκειται για την αλήθεια και το μάθημα για τη γνώση του Θεού, δεν έχεις να επιδείξεις τίποτε, δεν έχεις επιτύχει τίποτε. Μπορούμε να πούμε ότι η εφαρμογή αλήθειας στην πράξη παρουσιάζει τεράστια δυσκολία για σας, ενώ η γνώση του Θεού αποτελεί ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα. Τούτο είναι που σας δυσκολεύει – εσάς, αλλά και ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Μεταξύ εκείνων που είχαν κάποια επιτεύγματα στην υπόθεση της γνώσης του Θεού, δεν υπάρχει σχεδόν κανείς που να ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Ο άνθρωπος δεν ξέρει τι σημαίνει να γνωρίζει κάποιος τον Θεό, ή γιατί είναι απαραίτητο να Τον γνωρίζει κάποιος, ή τι θεωρείται γνώση του Θεού. Αυτό δημιουργεί τρομερή σύγχυση στην ανθρωπότητα και είναι απλά ο μεγαλύτερος γρίφος που έχει αντιμετωπίσει ποτέ – και κανείς δεν είναι ικανός, αλλά ούτε και πρόθυμος να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, καθώς, μέχρι στιγμής, κανείς από την ανθρωπότητα δεν είχε την παραμικρή επιτυχία στη μελέτη του συγκεκριμένου έργου. Ίσως, όταν ο γρίφος των τριών σταδίων του έργου καταστεί πλέον γνωστός στο ανθρώπινο γένος, να εμφανιστεί αμέσως μετά μια ομάδα χαρισματικών ανθρώπων που θα γνωρίζουν τον Θεό. Φυσικά, ελπίζω να συμβεί αυτό, και, επιπλέον, βρίσκομαι στη διαδικασία της εκτέλεσης αυτού του έργου, και ελπίζω να δω την εμφάνιση περισσότερων χαρισματικών ανθρώπων στο εγγύς μέλλον. Εκείνοι θα γίνουν οι μάρτυρες του γεγονότος των τριών σταδίων του έργου και, φυσικά, θα είναι και οι πρώτοι που θα γίνουν μάρτυρες των τριών σταδίων του έργου. Εάν κατά την ημέρα που το έργο του Θεού φτάσει στο τέλος του, δεν υπάρχουν τέτοιοι χαρισματικοί άνθρωποι ή υπάρχουν μόνον ένας ή δύο, έχοντας αποδεχθεί οι ίδιοι προσωπικά να οδηγηθούν στην τελείωση από τον ενσαρκωμένο Θεό, τότε τίποτα δεν είναι πιο θλιβερό και λυπηρό από αυτό – αν και πρόκειται απλώς για τη χειρότερη περίπτωση. Όπως και να ‘χει, εξακολουθώ να ελπίζω ότι εκείνοι που το επιδιώκουν πραγματικά μπορούν να κερδίσουν αυτή την ευλογία. Από την αρχή του χρόνου, ποτέ δεν υπήρξε παρόμοιο έργο, ποτέ στην ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης, δεν συνέβη ένα τέτοιο εγχείρημα. Εάν μπορείς πραγματικά να καταστείς ένας από τους πρώτους που γνωρίζουν τον Θεό, τούτο δεν θα ήταν η υψηλότερη τιμή ανάμεσα σε όλα τα πλάσματα; Θα μπορούσε οποιοδήποτε πλάσμα μεταξύ των ανθρώπων να επαινεθεί περισσότερο από τον Θεό; Ένα τέτοιο έργο δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί από κάποιον, αλλά τελικά θα δρέψει και πάλι την ανταμοιβή του. Ανεξάρτητα από το φύλο ή την εθνικότητά τους, όλοι όσοι είναι ικανοί να επιτύχουν τη γνώση του Θεού, θα λάβουν τελικά τη μεγαλύτερη τιμή από τον Θεό και θα είναι οι μόνοι που θα κατέχουν την εξουσία Του. Τούτο είναι το έργο του παρόντος, αλλά και το έργο του μέλλοντος· είναι το τελευταίο και υψηλότερο έργο που πρόκειται να επιτευχθεί μέσα στα 6.000 χρόνια έργου και αποτελεί έναν τρόπο εργασίας που αποκαλύπτει κάθε κατηγορία ανθρώπου. Μέσα από το έργο της ώθησης του ανθρώπου να γνωρίσει τον Θεό, αποκαλύπτονται οι διαφορετικές τάξεις του ανθρώπου: Όσοι γνωρίζουν τον Θεό, έχουν τα προσόντα να λάβουν τις ευλογίες του Θεού και να δεχθούν τις υποσχέσεις Του, ενώ αυτοί που δεν Τον γνωρίζουν, δεν έχουν τα προσόντα να λάβουν τις ευλογίες του Θεού και να δεχθούν τις υποσχέσεις Του. Όσοι γνωρίζουν τον Θεό είναι οι οικείοι του Θεού, και όσοι δεν Τον γνωρίζουν δεν μπορούν να ονομάζονται οικείοι Του· οι οικείοι του Θεού μπορούν να λαμβάνουν οποιαδήποτε από τις ευλογίες Του, αλλά αυτοί που δεν είναι οικείοι Του, δεν είναι άξιοι κανενός από τα έργα Του. Είτε πρόκειται για δοκιμασίες, εξευγενισμό ή κρίση, όλα γίνονται ώστε να επιτραπεί στον άνθρωπο να επιτύχει τελικά γνώση του Θεού και ώστε να μπορεί ο άνθρωπος να υποταχθεί στον Θεό. Τούτο είναι και το μόνο αποτέλεσμα που τελικά θα επιτευχθεί. Κανένα από τα τρία στάδια του έργου δεν είναι κρυφό· τούτο είναι επωφελές για τη γνώση του ανθρώπου για τον Θεό και τον βοηθά να αποκτήσει μια πληρέστερη και βαθύτερη γνώση του Θεού. Όλο αυτό το έργο είναι προς όφελος του ανθρώπου.
Το έργο του ίδιου του Θεού αποτελεί το όραμα που πρέπει να γνωρίζει ο άνθρωπος, διότι το έργο του Θεού δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί από τον άνθρωπο, ούτε κατέχεται από αυτόν. Τα τρία στάδια του έργου αποτελούν το σύνολο της διαχείρισης του Θεού και δεν υπάρχει σπουδαιότερο όραμα που πρέπει να γνωρίζει ο άνθρωπος. Εάν ο άνθρωπος δεν γνωρίζει το ισχυρό αυτό όραμα, τότε δεν είναι εύκολο να γνωρίσει τον Θεό, ούτε και να κατανοήσει το θέλημά Του και, επιπλέον, το μονοπάτι στο οποίο περπατά ο άνθρωπος, γίνεται όλο και πιο δυσχερές. Χωρίς οράματα, ο άνθρωπος δεν θα ήταν ικανός να φτάσει τόσο μακριά. Τα οράματα έχουν διαφυλάξει μέχρι σήμερα τον άνθρωπο, εφοδιάζοντάς τον με τη μεγαλύτερη προστασία. Στο μέλλον, οι γνώσεις σας πρέπει να γίνουν βαθύτερες, και πρέπει να φτάσετε να γνωρίζετε ολόκληρο το θέλημά Του καθώς και την ουσία του σοφού έργου Του στα τρία στάδια του έργου. Τούτο μόνο είναι το πραγματικό σας ανάστημα. Το τελικό στάδιο του έργου δεν είναι αυτόνομο, αλλά αποτελεί μέρος του συνόλου που σχηματίζεται μαζί με τα δύο προηγούμενα στάδια, δηλαδή, είναι αδύνατον να εκπληρωθεί ολόκληρο το έργο της σωτηρίας με την εκτέλεση ενός μονάχα από τα τρία στάδια του έργου. Παρόλο που το τελικό στάδιο του έργου είναι ικανό να σώσει ολοκληρωτικά τον άνθρωπο, τούτο δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητο να εκπληρωθεί μονάχα το συγκεκριμένο στάδιο και ότι δεν απαιτούνται και τα δύο προηγούμενα στάδια του έργου προκειμένου να σωθεί ο άνθρωπος από την επιρροή του Σατανά. Κανένα στάδιο από τα τρία δεν μπορεί να θεωρηθεί από μόνο του ως το μοναδικό όραμα που πρέπει να γνωρίζει ολόκληρη η ανθρωπότητα, διότι το σύνολο του έργου της σωτηρίας είναι και τα τρία στάδια του έργου μαζί, και όχι ένα από αυτά. Όσο δεν ολοκληρώνεται το έργο της σωτηρίας, η διαχείριση του Θεού θα είναι ανίκανη να φτάσει στο απόλυτο τέλος της. Το Είναι, η διάθεση και η σοφία του Θεού εκφράζονται μέσα στο σύνολο του έργου της σωτηρίας, το οποίο δεν αποκαλύφθηκε στον άνθρωπο από την αρχή, αλλά εκφράστηκε βαθμιαία μέσα από το έργο της σωτηρίας. Κάθε στάδιο του έργου της σωτηρίας εκφράζει μέρος της διάθεσης του Θεού και μέρος του Είναι Του· αλλά το κάθε στάδιο δεν μπορεί να εκφράσει άμεσα και πλήρως το σύνολο του Είναι του Θεού. Ως εκ τούτου, το έργο της σωτηρίας μπορεί να τελειώσει ολοκληρωτικά, μόνο μετά την πλήρωση και των τριών σταδίων του έργου· έτσι, η γνώση του ανθρώπου για την ολότητα του Θεού είναι αδιαχώριστη από τα τρία στάδια του έργου Του. Εκείνο που κερδίζει ο άνθρωπος από ένα μεμονωμένο στάδιο του έργου, είναι απλώς η διάθεση του Θεού, η οποία εκφράζεται σε εκείνο το ένα μέρος του έργου Του. Δεν μπορεί να αντιπροσωπεύσει τη διάθεση και το Είναι που εκφράζονται στα στάδια πριν ή μετά. Τούτο συμβαίνει επειδή το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας δεν τελειώνει αμέσως κατά τη διάρκεια μίας μόνο περιόδου ή σε μία μόνο τοποθεσία, αλλά σταδιακά γίνεται βαθύτερο ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξης του ανθρώπου σε διαφορετικούς χρόνους και τόπους. Πρόκειται για έργο που διεξάγεται σε στάδια, και δεν ολοκληρώνεται σε ένα μόνο στάδιο. Έτσι λοιπόν, ολόκληρη η σοφία του Θεού αποκρυσταλλώνεται στα τρία στάδια, αντί σε ένα μόνο. Ολόκληρη η ύπαρξη και η σοφία Του αποκαλύπτονται στα τρία αυτά στάδια, και κάθε στάδιο περιέχει το Είναι Του και αποτελεί αρχείο της σοφίας του έργου Του. Ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει ολόκληρη τη φύση του Θεού, η οποία εκφράζεται στα τρία αυτά στάδια. Όλα τα σχετικά με το Είναι του Θεού είναι υψίστης σημασίας για όλο το ανθρώπινο γένος, κι αν οι άνθρωποι δεν έχουν αυτή τη γνώση όταν λατρεύουν τον Θεό, τότε δεν διαφέρουν από εκείνους που λατρεύουν τον Βούδα. Το έργο του Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους δεν είναι κρυφό από αυτούς και πρέπει να το γνωρίζουν όλοι όσοι λατρεύουν τον Θεό. Από τη στιγμή που ο Θεός έχει πραγματοποιήσει τα τρία στάδια του έργου της σωτηρίας μεταξύ των ανθρώπων, ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει την έκφραση «αυτό που έχει και είναι Αυτός» κατά τη διάρκεια των τριών σταδίων του έργου. Τούτο πρέπει να πραγματοποιήσει ο άνθρωπος. Εκείνο που ο Θεός κρύβει από τον άνθρωπο, είναι αυτό που ο άνθρωπος είναι ανίκανος να επιτύχει και δεν πρέπει να γνωρίζει, ενώ αυτό που ο Θεός δείχνει στον άνθρωπο, είναι αυτό που ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει και να κατέχει. Κάθε ένα από τα τρία στάδια του έργου πραγματοποιείται πάνω στα θεμέλια του προηγούμενου· δεν εκτελείται ανεξάρτητα, ξεχωριστά από το έργο της σωτηρίας. Αν και υπάρχουν μεγάλες διαφορές στην εποχή και τον τύπο του έργου που διεξάγεται, στον πυρήνα του βρίσκεται πάντα η σωτηρία της ανθρωπότητας, και κάθε στάδιο του έργου της σωτηρίας είναι βαθύτερο από το προηγούμενο. Κάθε στάδιο του έργου συνεχίζει πάνω στα θεμέλια του προηγούμενου, το οποίο δεν ακυρώνεται. Με αυτό τον τρόπο, στο έργο Του που είναι πάντα νέο και ποτέ παλιό, ο Θεός εκφράζει αδιάλειπτα μια πτυχή της διάθεσής Του που ποτέ πριν δεν είχε εκφραστεί στον άνθρωπο, και πάντα αποκαλύπτει στον άνθρωπο το νέο έργο και το νέο Είναι Του, και, παρόλο που η θρησκευτική παλιά φρουρά καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια να αντισταθεί και του εναντιώνεται ανοιχτά, ο Θεός πάντα επιτελεί το νέο έργο που προτίθεται να επιτελέσει. Το έργο Του αλλάζει συνεχώς, και εξαιτίας αυτού, συναντά πάντα την εναντίωση του ανθρώπου. Το ίδιο αλλάζει και η διάθεσή Του, ακριβώς όπως και η εποχή και οι αποδέκτες του έργου Του. Επιπλέον, Εκείνος πάντοτε επιτελεί έργο που δεν έχει επιτελεστεί ποτέ πριν, ακόμα και έργο που, στον άνθρωπο, φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση, να εναντιώνεται με το προηγούμενο. Ο άνθρωπος μπορεί να δεχθεί μόνο ένα είδος έργου ή έναν τρόπο πράξης. Είναι δύσκολο για τον άνθρωπο να αποδεχτεί έργο ή τρόπους πράξης, που έρχονται σε αντίθεση με τον ίδιο ή είναι υψηλότεροι από αυτόν – αλλά το Άγιο Πνεύμα επιτελεί πάντα νέο έργο και έτσι εμφανίζονται, η μία μετά την άλλη, ομάδες θρησκευτικών εμπειρογνωμόνων οι οποίοι εναντιώνονται στο νέο έργο του Θεού. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν γίνει εμπειρογνώμονες ακριβώς επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πώς ο Θεός είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός, και δεν έχει γνώση των αρχών του έργου του Θεού και, επιπλέον, δεν έχει γνώση των πολλών τρόπων με τους οποίους ο Θεός σώζει τον άνθρωπο. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος είναι εντελώς ανίκανος να διακρίνει αν ένα έργο προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα ή από τον ίδιο τον Θεό. Πολλοί άνθρωποι προσκολλώνται σε μια στάση κατά την οποία αν το έργο ανταποκρίνεται στα προηγούμενα λόγια, τότε το αποδέχονται, κι αν υπάρχουν διαφορές με το προηγούμενο έργο, εναντιώνονται σε αυτό και το απορρίπτουν. Σήμερα, δεν συμμορφώνεστε όλοι με τέτοιες αρχές; Τα τρία στάδια του έργου της σωτηρίας δεν είχαν μεγάλη επίδραση πάνω σας, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που πιστεύουν ότι τα δύο προηγούμενα στάδια του έργου αποτελούν βάρος που είναι απλά περιττό να γνωρίζουμε. Πιστεύουν ότι τα στάδια αυτά δεν πρέπει να δηλώνονται στις μάζες και πρέπει να αποσύρονται όσο το δυνατόν συντομότερα, έτσι ώστε οι άνθρωποι να μην αισθάνονται καταπίεση από τα δύο προηγούμενα στάδια των τριών σταδίων του έργου. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η γνωστοποίηση των δύο προηγούμενων σταδίων του έργου είναι παρατραβηγμένη και δεν βοηθάει στη γνώση του Θεού – αυτά σκέφτεστε. Σήμερα, όλοι πιστεύετε ότι είναι σωστό να ενεργείτε κατ’ αυτόν τον τρόπο, αλλά θα έρθει η μέρα που θα συνειδητοποιήσετε τη σπουδαιότητα του έργου Μου: Μάθετε ότι Εγώ δεν επιτελώ έργα άνευ σημασίας. Αφού Εγώ κηρύττω σε εσάς τα τρία στάδια του έργου, τούτο σημαίνει ότι πρέπει να είναι προς όφελός σας· αφού τα τρία αυτά στάδια του έργου βρίσκονται στην καρδιά ολόκληρης της διαχείρισης του Θεού, πρέπει να καταστούν το επίκεντρο όλων σε ολόκληρο το σύμπαν. Μια μέρα θα συνειδητοποιήσετε όλοι τη σπουδαιότητα του έργου αυτού. Μάθετε ότι εναντιώνεστε στο έργο του Θεού ή χρησιμοποιείτε τις προσωπικές σας αντιλήψεις για να υπολογίσετε το σημερινό έργο, επειδή δεν γνωρίζετε τις αρχές του έργου του Θεού και επειδή δεν παίρνετε αρκετά στα σοβαρά το έργο του Αγίου Πνεύματος. Η εναντίωσή σας στον Θεό και η παρεμπόδιση του έργου του Αγίου Πνεύματος οφείλεται στις αντιλήψεις και την έμφυτη αλαζονεία σας. Δεν οφείλεται στο ότι το έργο του Θεού είναι λάθος, αλλά στο ότι είστε υπερβολικά ανυπάκουοι από τη φύση σας. Αφού βρήκαν την πίστη τους στον Θεό, μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν καν να πουν με βεβαιότητα από πού προήλθε ο άνθρωπος, τολμούν, όμως, να κάνουν δημόσιες ομιλίες αξιολογώντας τα σωστά και τα λάθη του έργου του Αγίου Πνεύματος. Επιπλήττουν, μάλιστα, τους αποστόλους, οι οποίοι έχουν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, υποβάλλοντας σχόλια και μιλώντας αγενώς· η ανθρώπινη φύση τους είναι ευτελέστατη και δεν έχουν την παραμικρή λογική. Δεν θα έρθει η ημέρα που τέτοιοι άνθρωποι θα απορριφθούν από το έργο του Αγίου Πνεύματος και θα καούν στις φλόγες της κόλασης; Δεν γνωρίζουν το έργο του Θεού, κι όμως, επικρίνουν το έργο Του και προσπαθούν να διδάξουν τον Θεό πώς να εργάζεται. Πώς είναι δυνατόν τέτοιοι παράλογοι άνθρωποι να γνωρίζουν τον Θεό; Ο άνθρωπος φτάνει να γνωρίζει τον Θεό μέσα από τη διαδικασία της αναζήτησης και της βίωσης Του· και φτάνει να Τον γνωρίζει, όχι επικρίνοντάς Τον από ιδιοτροπία, αλλά μέσα από τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Όσο πιο ακριβής είναι η γνώση των ανθρώπων για τον Θεό, τόσο λιγότερο εναντιώνονται σε Αυτόν. Αντίθετα, όσο λιγότερο γνωρίζουν οι άνθρωποι τον Θεό, τόσο πιο πιθανό είναι να Του εναντιωθούν. Οι αντιλήψεις σου, η παλιά φύση και η ανθρώπινη φύση σου, ο χαρακτήρας και η ηθική σου στάση αποτελούν το «κεφάλαιο» με το οποίο αντιστέκεσαι στον Θεό, και όσο πιο διεφθαρμένος, υποβαθμισμένος και ευτελής είσαι, τόσο περισσότερο είσαι εχθρός του Θεού. Εκείνοι που διακατέχονται από κακές αντιλήψεις και έχουν αυτάρεσκη διάθεση, βρίσκονται σε ακόμα μεγαλύτερη έχθρα με τον ενσαρκωμένο Θεό, και τέτοιοι άνθρωποι είναι οι αντίχριστοι. Εάν οι αντιλήψεις σου δεν διορθωθούν, τότε θα είναι πάντοτε εναντίον του Θεού· ποτέ δεν θα είσαι συμβατός με τον Θεό και πάντα θα είσαι χώρια Του.
Μόνο παραμερίζοντας τις παλιές σου αντιλήψεις μπορείς να αποκτήσεις νέες γνώσεις· όμως, παλιά γνώση δεν σημαίνει απαραίτητα και παλιές αντιλήψεις. Η λέξη «αντιλήψεις» αναφέρεται στα πράγματα που φαντάζεται ο άνθρωπος, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με την πραγματικότητα. Εάν η παλιά γνώση ήταν ήδη ξεπερασμένη κατά την παλιά εποχή, εμποδίζοντας τον άνθρωπο να εισέλθει στο νέο έργο, τότε και η γνώση αυτή αποτελεί αντίληψη. Εάν ο άνθρωπος είναι ικανός να προσεγγίσει σωστά μια τέτοια γνώση, και μπορεί να φτάσει να γνωρίζει τον Θεό από πολλές διαφορετικές πλευρές, συνδυάζοντας το παλιό με το καινούριο, τότε η παλιά γνώση γίνεται βοήθεια στον άνθρωπο, και καθίσταται η βάση μέσω της οποίας ο άνθρωπος εισέρχεται στη νέα εποχή. Το μάθημα της γνωριμίας του Θεού απαιτεί από εσένα να γίνεις κάτοχος πολλών αρχών: πώς να εισέλθεις στο μονοπάτι της γνώσης του Θεού, ποιες αλήθειες πρέπει να κατανοήσεις προκειμένου να γνωρίσεις τον Θεό και πώς να απαλλαχθείς από τις αντιλήψεις και την παλιά φύση σου ώστε να μπορέσεις να υποταχθείς σε όλες τις διευθετήσεις του νέου έργου του Θεού. Εάν χρησιμοποιείς αυτές τις αρχές ως βάση για να εισέλθεις στο μάθημα της γνωριμίας του Θεού, τότε η γνώση σου θα γίνεται όλο και βαθύτερη. Εάν έχεις ξεκάθαρη γνώση των τριών σταδίων του έργου – δηλαδή, του συνολικού διαχειριστικού σχεδίου του Θεού – κι εάν μπορείς να συσχετίζεις απόλυτα τα δύο προηγούμενα στάδια του έργου του Θεού με το παρόν και να κατανοείς ότι πρόκειται για έργο που επιτελείται από έναν μόνο Θεό, τότε θα έχεις την πιο σταθερή βάση. Τα τρία στάδια του έργου έγιναν από έναν μόνο Θεό· αυτό αποτελεί το μέγιστο όραμα, και είναι το μόνο μονοπάτι για να γνωρίσει κάποιος τον Θεό. Μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορούσε να πραγματοποιήσει τα τρία στάδια του έργου, και κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να επιτελέσει τέτοιο έργο για λογαριασμό Του – που σημαίνει ότι μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορούσε να επιτελέσει το δικό Του έργο, από την αρχή μέχρι σήμερα. Παρόλο που τα τρία στάδια του έργου του Θεού έχουν πραγματοποιηθεί σε διαφορετικές εποχές και τοποθεσίες, και παρόλο που το έργο του καθενός είναι διαφορετικό, όλα αποτελούν έργο που επιτέλεσε ένας μόνο Θεός. Από όλα τα οράματα, τούτο είναι το μέγιστο όραμα που πρέπει να γνωρίζει ο άνθρωπος, και αν αυτός μπορεί να κατανοήσει πλήρως, τότε θα είναι ικανός να ορθώσει το ανάστημά του. Σήμερα, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν διάφορες θρησκευτικές φατρίες είναι ότι δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος, και είναι ανίκανες να κάνουν τη διάκριση ανάμεσα στο έργο του Αγίου Πνεύματος και το έργο που δεν είναι του Αγίου Πνεύματος – οπότε, δεν μπορούν να πουν αν τούτο το στάδιο του έργου επιτελέστηκε, όπως και τα δύο τελευταία, από τον Ιεχωβά Θεό. Αν και οι άνθρωποι ακολουθούν τον Θεό, οι περισσότεροι εξακολουθούν να είναι ανίκανοι να πουν εάν τούτος είναι πράγματι ο σωστός δρόμος. Ο άνθρωπος ανησυχεί για το αν ο δρόμος αυτός είναι ο δρόμος που υποδεικνύει προσωπικά ο ίδιος ο Θεός και αν η ενσάρκωση του Θεού αποτελεί γεγονός· οι περισσότεροι ακόμα δεν έχουν ιδέα για το πώς να διακρίνουν τέτοια πράγματα. Όσοι ακολουθούν τον Θεό είναι ανίκανοι να ορίσουν τον δρόμο· έτσι τα μηνύματα που κηρύσσονται, έχουν μόνο μερική επίδραση πάνω τους και όχι πλήρες αποτέλεσμα, πράγμα που επηρεάζει την είσοδο τέτοιων ανθρώπων στη ζωή. Εάν ο άνθρωπος μπορέσει να αντιληφθεί ότι τα τρία στάδια του έργου επιτελέστηκαν από τον ίδιο τον Θεό σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, διαφορετικά μέρη και σε διαφορετικούς ανθρώπους, αν μπορέσει να αντιληφθεί ότι, αν και το έργο είναι διαφορετικό, όλα πραγματοποιούνται από έναν μόνο Θεό και ότι, εφόσον πρόκειται για έργο που επιτελείται από έναν μόνο Θεό, τότε πρέπει να είναι σωστό και χωρίς λάθη και ότι, παρόλο που έρχεται σε αντίθεση με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι έργο ενός μόνο Θεού, αν ο άνθρωπος μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι είναι το έργο ενός μόνο Θεού, τότε οι αντιλήψεις του θα γίνουν απλά ψιλοπράγματα, ανάξια αναφοράς. Επειδή τα οράματα του ανθρώπου είναι ασαφή και ο άνθρωπος γνωρίζει τον Ιεχωβά ως Θεό και τον Ιησού ως τον Κύριο και είναι δίβουλος σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό του σήμερα, πολλοί παραμένουν αφοσιωμένοι στο έργο του Ιεχωβά και του Ιησού· επίσης, επειδή περιβάλλονται από αντιλήψεις για το έργο του σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι πάντα αμφιβάλλουν και δεν παίρνουν στα σοβαρά το έργο αυτό. Ο άνθρωπος δεν έχει αντίληψη για τα δύο τελευταία στάδια του έργου, τα οποία ήταν αόρατα. Τούτο συμβαίνει, επειδή ο άνθρωπος δεν κατανοεί την πραγματικότητα των δύο τελευταίων σταδίων του έργου, και δεν τα είδε προσωπικά. Και ακριβώς επειδή δεν είναι ορατά, ο άνθρωπος φαντάζεται ό,τι του αρέσει· ανεξάρτητα από το τι σκαρφίζεται, δεν υπάρχουν στοιχεία που να το αποδεικνύουν και κανείς για να το διορθώσει. Ο άνθρωπος δίνει το ελεύθερο στο φυσικό του ένστικτο, πετώντας τη σύνεση από το παράθυρο και αφήνοντας τη φαντασία του να καλπάσει, διότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να το επιβεβαιώνουν· έτσι, οι φαντασιώσεις του ανθρώπου καθίστανται «γεγονός», ανεξάρτητα από το αν υπάρχει κάποια απόδειξη γι’ αυτές. Έτσι ο άνθρωπος πιστεύει στον δικό του Θεό, που έχει πλάσει στο μυαλό του, και δεν αναζητά τον Θεό της πραγματικότητας. Εάν ένα άτομο έχει μία πεποίθηση, τότε ανάμεσα σε εκατό άτομα υπάρχουν εκατό πεποιθήσεις. Ο άνθρωπος διακατέχεται από τέτοιες πεποιθήσεις, επειδή δεν έχει δει την πραγματικότητα του έργου του Θεού, επειδή μόνο το έχει ακούσει, χωρίς να το έχει δει. Ο άνθρωπος έχει ακούσει θρύλους και ιστορίες – αλλά σπάνια έχει ακούσει τη γνώση από τα γεγονότα του έργου του Θεού. Επομένως, δική του είναι η αντίληψη ότι άνθρωποι που είναι πιστοί μόνο για ένα χρόνο, και άνθρωποι που είναι πιστοί όλη τους τη ζωή, πιστεύουν εξίσου στον Θεό. Όσοι δεν μπορούν να δουν τα γεγονότα, δεν θα είναι ποτέ ικανοί να ξεφύγουν από μια πίστη στην οποία έχουν αντιλήψεις για τον Θεό. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι έχει απελευθερωθεί από τα δεσμά των παλιών του αντιλήψεων και έχει εισέλθει σε νέα εδάφη. Δεν ξέρει ο άνθρωπος ότι η γνώση όσων δεν μπορούν να δουν το αληθινό πρόσωπο του Θεού, δεν είναι τίποτα άλλο από αντιλήψεις και φήμες; Ο άνθρωπος πιστεύει ότι οι αντιλήψεις του είναι σωστές και χωρίς λάθη, και ότι προέρχονται από τον Θεό. Σήμερα, όταν ο άνθρωπος γίνεται μάρτυρας του έργου του Θεού, εγκαταλείπει αντιλήψεις που έχουν χτιστεί εδώ και πολλά χρόνια. Οι φαντασιώσεις και οι ιδέες του παρελθόντος κατέστησαν εμπόδιο στο έργο αυτού του σταδίου, και ο άνθρωπος δυσκολεύεται να εγκαταλείψει τέτοιες αντιλήψεις και να ανασκευάσει τέτοιες ιδέες. Οι αντιλήψεις σχετικά με αυτό το, βήμα προς βήμα, έργο πολλών από εκείνους που ακολούθησαν τον Θεό μέχρι σήμερα, έχουν καταστεί ακόμα πιο δυσάρεστες· οι άνθρωποι αυτοί έχουν σχηματίσει σταδιακά μια επίμονη εχθρότητα προς τον ενσαρκωμένο Θεό, και η πηγή του μίσους τους είναι οι αντιλήψεις και οι φαντασιώσεις του ανθρώπου. Ακριβώς επειδή τα γεγονότα δεν επιτρέπουν στον άνθρωπο να δώσει το ελεύθερο στη φαντασία του και, επιπλέον, δεν μπορούν να αντικρουστούν εύκολα από αυτόν, και οι αντιλήψεις και οι φαντασιώσεις του ανθρώπου δεν ανέχονται την ύπαρξη γεγονότων, και, επιπλέον, επειδή ο άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται για την ορθότητα και φιλαλήθεια των γεγονότων, και με ελάχιστη προσήλωση εγκαταλείπει τις αντιλήψεις και χρησιμοποιεί τη φαντασία του – εξαιτίας ακριβώς όλων των παραπάνω, οι αντιλήψεις και φαντασιώσεις του ανθρώπου έχουν γίνει ο εχθρός του έργου του σήμερα, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τις αντιλήψεις του ανθρώπου. Τούτο μπορεί να χρεωθεί μονάχα ως λάθος των αντιλήψεων του ανθρώπου, και όχι ως λάθος του έργου του Θεού. Ο άνθρωπος μπορεί να φαντάζεται ό,τι θέλει, αλλά δεν μπορεί να αμφισβητεί ελεύθερα το οποιοδήποτε στάδιο του έργου του Θεού ή οποιοδήποτε κομμάτι του· το γεγονός του έργου του Θεού είναι απαραβίαστο από τον άνθρωπο. Μπορείς να δίνεις το ελεύθερο στη φαντασία σου, ακόμα και να συγκεντρώνεις ωραίες ιστορίες για το έργο του Ιεχωβά και του Ιησού, αλλά δεν μπορείς να αντικρούεις το γεγονός του κάθε σταδίου του έργου Τους· τούτο αποτελεί αρχή, αλλά και διοικητικό διάταγμα, κι εσείς θα έπρεπε να κατανοείτε τη σπουδαιότητα αυτών των θεμάτων. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι το συγκεκριμένο στάδιο του έργου είναι ασύμβατο με τις αντιλήψεις του, αλλά ότι αυτό δεν ισχύει για τα δύο προηγούμενα στάδια. Με τη φαντασία του, ο άνθρωπος πιστεύει ότι το έργο των δύο προηγούμενων σταδίων σίγουρα δεν είναι το ίδιο με το έργο του σήμερα – έχεις, όμως, σκεφτεί ποτέ ότι οι αρχές του έργου του Θεού είναι όλες όμοιες, ότι το έργο Του είναι πάντα πρακτικό και ότι, ανεξάρτητα από την εποχή, θα υπάρχει πάντα ένα πλήθος ανθρώπων που αντιστέκονται και εναντιώνονται στο γεγονός του έργου Του; Όλοι εκείνοι που σήμερα αντιστέκονται και εναντιώνονται σε αυτό το στάδιο του έργου, είχαν αναμφισβήτητα εναντιωθεί στον Θεό σε παρελθόντες καιρούς, διότι τέτοιοι άνθρωποι θα είναι πάντα οι εχθροί του Θεού. Οι άνθρωποι που γνωρίζουν το γεγονός του έργου του Θεού, θα δουν τα τρία στάδια του έργου ως έργο ενός μόνο Θεού, και θα εγκαταλείψουν τις ιδέες τους. Αυτοί είναι άνθρωποι που γνωρίζουν τον Θεό, και τέτοιοι άνθρωποι είναι όσοι ακολουθούν πραγματικά τον Θεό. Όταν ολόκληρη η διαχείριση του Θεού πλησιάζει στο τέλος της, ο Θεός θα ταξινομήσει τα πάντα ανάλογα με το είδος τους. Ο άνθρωπος πλάστηκε από τα χέρια του Δημιουργού και, στο τέλος, Εκείνος πρέπει να επιστρέψει ολοκληρωτικά τον άνθρωπο υπό το κράτος Του· τούτο είναι το συμπέρασμα των τριών σταδίων του έργου. Το στάδιο του έργου των έσχατων ημερών, καθώς και τα δύο προηγούμενα, στον Ισραήλ και την Ιουδαία, αποτελούν το σχέδιο διαχείρισης του Θεού σε ολόκληρο το σύμπαν. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί αυτό, και είναι το γεγονός του έργου του Θεού. Παρόλο που οι άνθρωποι δεν έχουν βιώσει ή παρακολουθήσει πολύ από αυτό το έργο, τα γεγονότα είναι πάντα γεγονότα, και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Όλοι οι άνθρωποι από κάθε χώρα του σύμπαντος που πιστεύουν στον Θεό, θα δεχθούν τα τρία στάδια του έργου. Εάν γνωρίζεις μόνο ένα συγκεκριμένο στάδιο του έργου και δεν κατανοείς τα άλλα δύο στάδια, ούτε το έργο του Θεού σε παρελθόντες καιρούς, τότε είσαι ανίκανος να ομολογήσεις ολόκληρη την αλήθεια του συνολικού σχεδίου διαχείρισης του Θεού και η γνώση σου για τον Θεό είναι μονόπλευρη, διότι μέσα στην πίστη σου στον Θεό δεν Τον γνωρίζεις ούτε Τον καταλαβαίνεις, οπότε δεν έχεις τα προσόντα να γίνεις μάρτυρας του Θεού. Ανεξάρτητα από το αν η τρέχουσα γνώση σας σχετικά με αυτά τα πράγματα είναι βαθιά ή επιφανειακή, στο τέλος, πρέπει να έχετε γνώση και να είστε απόλυτα πεπεισμένοι, και όλοι οι άνθρωποι θα δουν ολόκληρο το έργο του Θεού και θα υποταχθούν υπό το κράτος Του. Στο τέλος αυτού του έργου, όλες οι θρησκείες θα γίνουν ένα, όλα τα πλάσματα θα επιστρέψουν υπό το κράτος του Δημιουργού, όλα τα πλάσματα θα λατρεύουν τον έναν και αληθινό Θεό, και όλες οι λατρείες θα αποτύχουν και δεν θα εμφανιστούν ποτέ ξανά.
Γιατί αυτή η συνεχής αναφορά στα τρία στάδια του έργου; Η πάροδος των εποχών, η κοινωνική εξέλιξη, το μεταβαλλόμενο πρόσωπο της φύσης – όλα υφίστανται αλλαγές στα τρία στάδια του έργου. Η ανθρωπότητα αλλάζει έγκαιρα με το έργο του Θεού και δεν εξελίσσεται από μόνη της. Η αναφορά των τριών σταδίων του έργου του Θεού γίνεται για να φέρει όλα τα πλάσματα και τους ανθρώπους από κάθε θρησκεία και δόγμα, υπό το κράτος ενός Θεού. Ανεξάρτητα από τη θρησκεία στην οποία ανήκεις, τελικά θα υποταχθείς στο κράτος του Θεού. Μόνο ο Θεός ο ίδιος μπορεί να επιτελέσει τούτο το έργο· δεν μπορεί να εκτελεστεί από κανέναν θρησκευτικό αρχηγό. Υπάρχουν πολλές μεγάλες θρησκείες στον κόσμο και η καθεμιά έχει τον δικό της επικεφαλής ή ηγέτη, ενώ οι οπαδοί είναι διασκορπισμένοι σε διάφορες χώρες και περιοχές σε όλον τον κόσμο· κάθε χώρα, μεγάλη ή μικρή, φιλοξενεί διαφορετικές θρησκείες στο εσωτερικό της. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το πόσες θρησκείες υπάρχουν σε όλον τον κόσμο, όλοι οι άνθρωποι στο σύμπαν τελικά υπάρχουν υπό την καθοδήγηση ενός μόνο Θεού, και την ύπαρξή τους δεν καθοδηγούν θρησκευτικοί αρχηγοί ή ηγέτες. Που σημαίνει ότι η ανθρωπότητα δεν καθοδηγείται από έναν συγκεκριμένο θρησκευτικό αρχηγό ή ηγέτη· αντίθετα, ολόκληρο το ανθρώπινο γένος καθοδηγείται από τον Δημιουργό, ο οποίος δημιούργησε τον ουρανό και τη γη και όλα τα πράγματα και, επίσης, δημιούργησε το ανθρώπινο γένος – και αυτό είναι γεγονός. Αν και ο κόσμος έχει πολλές μεγάλες θρησκείες, ανεξάρτητα από το πόσο σπουδαίες είναι, υπάρχουν όλες υπό το κράτος του Δημιουργού και καμιά τους δεν μπορεί να υπερβεί το πεδίο του κράτους αυτού. Η εξέλιξη της ανθρωπότητας, η κοινωνική πρόοδος, η εξέλιξη των φυσικών επιστημών – η κάθε μία είναι αδιαχώριστη από τις διευθετήσεις του Δημιουργού και το έργο αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να πραγματοποιήσει ένας συγκεκριμένος θρησκευτικός αρχηγός. Οι θρησκευτικοί αρχηγοί είναι απλώς οι ηγέτες μιας συγκεκριμένης θρησκείας και δεν μπορούν να εκπροσωπήσουν τον Θεό ή Εκείνον που δημιούργησε τον ουρανό και τη γη και όλα τα πράγματα. Οι θρησκευτικοί αρχηγοί μπορούν να καθοδηγούν όσους βρίσκονται μέσα στο σύνολο της θρησκείας, αλλά δεν μπορούν να διοικούν όλα τα πλάσματα υπό τον ουρανό – τούτο είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένο γεγονός. Οι θρησκευτικοί αρχηγοί είναι απλώς ηγέτες και δεν γίνεται να είναι ισότιμοι με τον Θεό (τον Δημιουργό). Τα πάντα βρίσκονται στα χέρια του Δημιουργού και, τελικά, όλα θα επιστρέψουν στα χέρια του Δημιουργού. Το ανθρώπινο γένος πλάστηκε αρχικά από τον Θεό και, ανεξάρτητα από τη θρησκεία, κάθε άνθρωπος θα επιστρέψει υπό το κράτος του Θεού – τούτο είναι αναπόφευκτο. Μόνο ο Θεός είναι ο Ύψιστος μεταξύ όλων των πραγμάτων και ακόμα και ο πιο σπουδαίος κυβερνήτης μεταξύ όλων των πλασμάτων πρέπει να επιστρέψει υπό το κράτος Του. Ανεξάρτητα από το πόσο υψηλή είναι η θέση του ανθρώπου, δεν μπορεί να οδηγήσει την ανθρωπότητα σε έναν κατάλληλο προορισμό και κανείς δεν είναι ικανός να ταξινομήσει όλα τα πράγματα ανάλογα με το είδος τους. Ο ίδιος ο Ιεχωβά δημιούργησε το ανθρώπινο γένος και ταξινόμησε τον καθένα ανάλογα με το είδος του και όταν έρθει η έσχατη ώρα, Εκείνος θα εξακολουθεί να επιτελεί το έργο Του ο ίδιος, κατατάσσοντας τα πάντα ανάλογα με το είδος τους – και αυτό δεν μπορεί να γίνει από κανέναν άλλον εκτός από τον Θεό. Τα τρία στάδια του έργου, που επιτελέστηκαν από την αρχή μέχρι σήμερα, πραγματοποιήθηκαν όλα από τον ίδιο τον Θεό και πραγματοποιήθηκαν από τον ένα Θεό. Το γεγονός των τριών σταδίων του έργου είναι το γεγονός της ηγεσίας του Θεού σε όλη την ανθρωπότητα, ένα γεγονός, που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί. Στο τέλος των τριών σταδίων του έργου, τα πάντα θα ταξινομηθούν ανάλογα με το είδος τους και θα επιστρέψουν υπό το κράτος του Θεού, διότι σε ολόκληρο το σύμπαν υπάρχει μόνο αυτός ο ένας Θεός και δεν υπάρχουν άλλες θρησκείες. Αυτός που είναι ανίκανος να δημιουργήσει τον κόσμο θα είναι και ανίκανος να τον οδηγήσει στο τέλος του, ενώ Εκείνος που δημιούργησε τον κόσμο, θα τον οδηγήσει σίγουρα στο τέλος· έτσι, αν κάποιος είναι ανίκανος να οδηγήσει την εποχή στο τέλος της και είναι απλώς ικανός να βοηθήσει τον άνθρωπο στο να καλλιεργήσει το μυαλό του, τότε αυτός σίγουρα δεν είναι Θεός και σίγουρα δεν είναι ο Κύριος της ανθρωπότητας. Θα είναι ανίκανος να επιτελέσει τέτοιο σπουδαίο έργο· μόνο ένας μπορεί να επιτελέσει τέτοιο έργο και όλοι όσοι είναι ανίκανοι να εκτελέσουν το έργο αυτό, είναι σίγουρα οι εχθροί και όχι ο Θεός. Εάν είναι λατρείες, τότε είναι ασυμβίβαστες με τον Θεό και εάν είναι ασυμβίβαστες με τον Θεό, τότε είναι εχθροί Του. Όλο το έργο επιτελείται από αυτόν τον έναν και αληθινό Θεό και ολόκληρο το σύμπαν διοικείται από αυτόν τον έναν Θεό. Ανεξάρτητα από το αν Εκείνος εργάζεται στον Ισραήλ ή στην Κίνα, ανεξάρτητα από το αν το έργο εκτελείται από το Πνεύμα ή τη σάρκα, όλα επιτελούνται από τον ίδιο τον Θεό και δεν μπορούν να υλοποιηθούν από κανέναν άλλον. Ακριβώς επειδή είναι ο Θεός όλης της ανθρωπότητας, εργάζεται ελεύθερα, χωρίς να περιορίζεται από οποιεσδήποτε συνθήκες – και τούτο αποτελεί το μεγαλύτερο από όλα τα οράματα. Ως πλάσμα του Θεού, αν θέλεις να εκτελείς το καθήκον ενός πλάσματος του Θεού και να κατανοείς το θέλημά Του, πρέπει να καταλάβεις το έργο του Θεού, να κατανοήσεις το θέλημά Του για τα πλάσματα, να καταλάβεις το σχέδιό Του για τη διαχείριση και να κατανοήσεις όλη τη σπουδαιότητα του έργου που επιτελεί. Αυτοί που δεν το καταλαβαίνουν αυτό, δεν έχουν τα προσόντα για να είναι πλάσματα του Θεού! Ως πλάσμα του Θεού, αν δεν κατανοείς από πού προήλθες, δεν καταλαβαίνεις την ιστορία του ανθρώπινου γένους και όλο το έργο του Θεού και, ακόμα περισσότερο, δεν καταλαβαίνεις πώς εξελίχθηκε το ανθρώπινο γένος μέχρι σήμερα, ούτε κατανοείς ποιος διοικεί το σύνολο της ανθρωπότητας, τότε είσαι ανίκανος να εκτελέσεις το καθήκον σου. Ο Θεός έχει καθοδηγήσει την ανθρωπότητα μέχρι σήμερα και από τότε που δημιούργησε τον άνθρωπο στη γη, δεν τον έχει εγκαταλείψει ποτέ. Το Άγιο Πνεύμα δεν σταματά ποτέ να εργάζεται, ποτέ δεν έπαψε να καθοδηγεί το ανθρώπινο γένος και ποτέ δεν το εγκατέλειψε. Αλλά η ανθρωπότητα δεν συνειδητοποιεί ότι υπάρχει Θεός – κι ακόμα λιγότερο γνωρίζει τον Θεό, και υπάρχει άραγε κάτι πιο ταπεινωτικό από αυτό για όλα τα πλάσματα του Θεού; Ο Θεός καθοδηγεί προσωπικά τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος δεν κατανοεί το έργο του Θεού. Είσαι πλάσμα του Θεού κι όμως δεν κατανοείς την ίδια σου την ιστορία και δεν γνωρίζεις ποιος σε καθοδήγησε στο ταξίδι σου, αγνοείς το έργο του Θεού και έτσι δεν μπορείς να γνωρίσεις τον Θεό. Αν δεν γνωρίζεις τώρα, τότε δεν θα έχεις ποτέ τα προσόντα να γίνεις μάρτυρας του Θεού. Σήμερα, ο Δημιουργός οδηγεί προσωπικά όλους τους ανθρώπους για άλλη μια φορά, ωθώντας τους όλους να δουν τη σοφία Του, την παντοδυναμία, τη σωτηρία Του και το πόσο άξιος θαυμασμού είναι. Κι όμως, εσύ ακόμα δεν συνειδητοποιείς ούτε καταλαβαίνεις – άρα, μήπως είσαι αυτός που δεν θα λάβει τη σωτηρία; Εκείνοι που ανήκουν στον Σατανά δεν κατανοούν τα λόγια του Θεού, ενώ όσοι ανήκουν στον Θεό μπορούν να ακούν τη φωνή Του. Όλοι όσοι συνειδητοποιούν και κατανοούν τα λόγια Μου, είναι αυτοί που θα σωθούν και θα γίνουν μάρτυρες του Θεού· όλοι όσοι δεν κατανοούν τα λόγια Μου, δεν μπορούν να γίνουν μάρτυρες του Θεού και είναι εκείνοι που θα εξαλειφθούν. Όσοι δεν κατανοούν το θέλημα του Θεού και δεν συνειδητοποιούν το έργο Του, είναι ανίκανοι να επιτύχουν τη γνώση του Θεού, και αυτοί οι άνθρωποι δεν θα γίνουν μάρτυρες του Θεού. Αν θέλεις να γίνεις μάρτυρας του Θεού, τότε πρέπει να γνωρίζεις τον Θεό, και η γνώση του Θεού εκπληρώνεται μέσα από το έργο του Θεού. Συνολικά, εάν θέλεις να γνωρίζεις τον Θεό, τότε πρέπει να γνωρίζεις το έργο Του: Η γνώση του έργου του Θεού είναι υψίστης σημασίας. Όταν τα τρία στάδια του έργου φτάσουν στο τέλος τους, θα συσταθεί μια ομάδα από όσους είναι μάρτυρες του Θεού, μια ομάδα από εκείνους που γνωρίζουν τον Θεό. Οι άνθρωποι αυτοί θα γνωρίζουν όλοι τον Θεό και θα είναι ικανοί να κάνουν την αλήθεια πράξη. Θα κατέχουν την ανθρώπινη φύση και τη λογική και όλοι θα γνωρίζουν τα τρία στάδια του έργου του Θεού για τη σωτηρία. Τούτο είναι το έργο που θα εκπληρωθεί στο τέλος και αυτοί οι άνθρωποι είναι η αποκρυστάλλωση του έργου των 6.000 χρόνων διαχείρισης και είναι η ισχυρότερη μαρτυρία για την τελική συντριβή του Σατανά. Όσοι μπορούν να γίνουν μάρτυρες του Θεού, θα είναι ικανοί να δεχθούν την υπόσχεση και την ευλογία Του και θα είναι η ομάδα που απομένει στο τέλος, που κατέχει την εξουσία του Θεού και είναι μάρτυρας του Θεού. Ίσως όλοι σας έχετε τη δυνατότητα να γίνετε μέλη αυτής της ομάδας, ή ίσως μόνο οι μισοί ή μόνο λίγοι – εξαρτάται από την επιθυμία και την επιδίωξή σας.