Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε τη φύση του Θεού
Υπάρχουν πολλά πράγματα, τα οποία ελπίζω να επιτύχετε. Ωστόσο, οι ενέργειες και ολόκληρη η ζωή σας αδυνατούν να ανταποκριθούν πλήρως στις απαιτήσεις Μου, οπότε δεν έχω άλλη επιλογή από το να μπω κατευθείαν στο θέμα και να σας εξηγήσω το θέλημά Μου. Δεδομένου ότι η οξυδέρκειά σας είναι φτωχή, όπως και η ευγνωμοσύνη σας, έέχετε σχεδόν διάθεση άγνοια για την διάθεση αλλά και την ουσία Μου και χετε σχεδόν διάθεση άγνοια για την διάθεση αλλά και την ουσία Μου και, επομένως, είναι επιτακτική ανάγκη να σας ενημερώσω για αυτές. Ανεξάρτητα από το πόσα κατενόησες εσύ προηγουμένως ή από το αν είσαι πρόθυμος να προσπαθήσεις να κατανοήσεις αυτά τα ζητήματα, Εγώ, και πάλι, πρέπει να σας τα εξηγήσω λεπτομερώς. Τούτα τα θέματα δεν είναι εξ ολοκλήρου ξένα σε εσάς, κι όμως, δεν φαίνεστε να κατανοείτε ή να είστε εξοικειωμένοι με τη σημασία που περιέχεται μέσα σε αυτά. Πολλοί από εσάς έχουν μόνο μια συγκεχυμένη κατανόηση, για να μην τη χαρακτηρίσω αποσπασματική και ατελή. Προκειμένου να σας βοηθήσω να εξασκήσετε καλύτερα την αλήθεια, δηλαδή, να εφαρμόσετε καλύτερα τα λόγια Μου στην πράξη, πιστεύω ότι πρώτα πρέπει να γνωρίσετε αυτά τα ζητήματα. Διαφορετικά, η πίστη σας θα παραμείνει αόριστη, υποκριτική και γεμάτη από τις παγίδες της θρησκείας. Αν δεν κατανοείς τη διάθεση του Θεού, τότε θα είναι αδύνατον για εσένα να επιτελέσεις το έργο που πρέπει να επιτελέσεις για Εκείνον. Εάν δεν γνωρίζεις την ουσία του Θεού, τότε θα είναι αδύνατο για εσένα να Του δείξεις ευλάβεια και δέος, παρά μόνον επιπόλαιες και τυπικές υπεκφυγές και, επιπλέον, αδιόρθωτη βλασφημία. Παρόλο που η κατανόηση της διάθεσης του Θεού είναι πραγματικά σημαντική και η γνώση της ουσίας του Θεού δεν πρέπει να παραμελείται, ποτέ κανείς δεν έχει εξετάσει ενδελεχώς ή διερευνήσει αυτά τα ζητήματα. Είναι σαφές ότι όλοι σας απορρίψατε τα διοικητικά διατάγματα που εξέδωσα. Εάν δεν κατανοείτε τη διάθεση του Θεού, τότε εύκολα θα προσβάλλετε τη διάθεσή Του. Ένα τέτοιο αδίκημα ισοδυναμεί με εξαγρίωση του Ίδιου του Θεού και τελικός καρπός της πράξης σου θα είναι η παράβαση των διοικητικών διαταγμάτων. Τώρα πρέπει πλέον να συνειδητοποιείς ότι η κατανόηση της διάθεσης του Θεού συνοδεύει τη γνώση της ουσίας Του, και ότι μαζί με την κατανόηση της διάθεσης του Θεού έρχεται και η κατανόηση των διοικητικών διαταγμάτων. Βεβαίως, πολλά από τα διοικητικά διατάγματα αναφέρονται στη διάθεση του Θεού, αλλά η διάθεσή Του δεν έχει εκφραστεί στο σύνολό της μέσα σε αυτά. Ως εκ τούτου, πρέπει να προχωρήσετε ένα βήμα πιο πέρα στην ανάπτυξη της κατανόησής σας σχετικά με τη διάθεση του Θεού.
Μιλάω μαζί σας σήμερα όχι όπως σε μια συνηθισμένη συζήτηση, ώστε είναι προς όφελός σας να μεταχειριστείτε τα λόγια Μου με σύνεση και, επιπλέον, να συλλογιστείτε εις βάθος επάνω σε αυτά. Αυτό που εννοώ, είναι ότι έχετε αφιερώσει πολύ λίγη προσπάθεια στα λόγια που έχω εκστομίσει. Όταν πρόκειται για τη διάθεση του Θεού, είστε ακόμα λιγότερο πρόθυμοι να συλλογιστείτε σοβαρά αυτό το ζήτημα, ενώ σπάνια αφιερώνει κάποιος προσπάθεια σε αυτό. Για τον λόγο αυτόν, λέγω ότι η πίστη σας αποτελεί απλώς έναν μεγαλόστομο τρόπο ομιλίας. Ακόμα και τώρα, ούτε ένας από εσάς δεν έχει αφιερώσει κάποια σοβαρή προσπάθεια για την πλέον ζωτική αδυναμία του. Έπειτα από τόσους κόπους που κατέβαλα για εσάς, εσείς Με απογοητεύσατε. Δεν είναι περίεργο που δεν έχετε κανέναν σεβασμό για τον Θεό και διάγετε βίους που στερούνται της αληθείας. Πώς, τέτοιοι άνθρωποι, είναι δυνατόν να θεωρούνται άγιοι; Ο νόμος του ουρανού δεν πρόκειται να ανεχθεί κάτι τέτοιο! Εφόσον η κατανόησή σας σχετικά με αυτό είναι τόσο μικρή, δεν έχω άλλη επιλογή, παρά να δαπανήσω περισσότερο χρόνο.
Η διάθεση του Θεού είναι ένα θέμα πολύ αφηρημένο σε όλους και, επιπλέον, είναι κάτι που δεν είναι εύκολο να αποδεχτεί ο καθένας, καθώς η διάθεσή Του δεν ομοιάζει με την προσωπικότητα του ανθρώπου. Ο Θεός έχει και Εκείνος τα δικά του συναισθήματα χαράς, θυμού, θλίψης και ευτυχίας, αλλά αυτά τα συναισθήματα διαφέρουν από εκείνα του ανθρώπου. Ο Θεός είναι αυτό που είναι και κατέχει αυτό που κατέχει. Όλα αυτά που εκφράζει και αποκαλύπτει, αποτελούν αναπαραστάσεις της ουσίας Του και της ταυτότητάς Του. Αυτό που είναι και που κατέχει, ομοίως με την ουσία και την ταυτότητά Του, αποτελούν πράγματα που δεν δύνανται να αντικατασταθούν από κανέναν. Η διάθεσή Του συμπεριλαμβάνει την αγάπη Του για τον άνθρωπο, την παρηγοριά για τον άνθρωπο, το μίσος για τον άνθρωπο και, ακόμη περισσότερο, μια πλήρη κατανόηση του ανθρώπου. Η προσωπικότητα του ανθρώπου, ωστόσο, μπορεί να είναι αισιόδοξη, ζωντανή ή σκληρή. Η διάθεση του Θεού είναι η διάθεση του Κυβερνώντα των έμβιων όντων μεταξύ όλων των πραγμάτων, του Κυρίου ολόκληρης της δημιουργίας. Η διάθεσή Του αντιπροσωπεύει την τιμή, την εξουσία, την ευγένεια, το μεγαλείο και, πάνω απ' όλα, την υπεροχή. Η διάθεσή Του είναι το σύμβολο της εξουσίας, το σύμβολο κάθε τι δικαίου, το σύμβολο όλων των ωραίων και αγαθών πραγμάτων. Περισσότερο από αυτό, είναι ένα σύμβολο Εκείνου που δεν είναι δυνατόν να[α] παρακαμφθεί ή κατακλυσθεί από το σκοτάδι ούτε από καμία εχθρική δύναμη, καθώς και ένα σύμβολο Εκείνου που δεν είναι δυνατόν να προσβληθεί (ούτε και θα ανεχθεί ποτέ να προσβληθεί)[β] από οποιοδήποτε δημιούργημα. Η διάθεσή Του είναι το σύμβολο της ύψιστης δύναμης. Κανένας απολύτως δεν μπορεί ή δεν πρέπει να διαταράξει το έργο ή τη διάθεσή Του. Αλλά η προσωπικότητα του ανθρώπου δεν είναι παρά ένα απλό σύμβολο της μικρής υπεροχής του ανθρώπου επί του ζώου. Ο άνθρωπος μέσα και έξω από τον εαυτό του δεν έχει καμία εξουσία, καμία αυτονομία ούτε την ικανότητα να υπερβεί εαυτόν, αλλά είναι στην ουσία του εκείνος που ζαρώνει στο έλεος όλων των ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων. Η χαρά του Θεού οφείλεται στην ύπαρξη και την ανάδυση του δικαίου και του φωτός∙ λόγω της καταστροφής του σκότους και του κακού. Αντλεί χαρά επειδή Εκείνος έφερε το φως και την ευημερία στο ανθρώπινο γένος ∙ η ευδαιμονία Του είναι δίκαιη, σύμβολο της ύπαρξης όλων των θετικών πραγμάτων και, ακόμη περισσότερο, σύμβολο ελπίδας. Η οργή του Θεού οφείλεται στην ύπαρξη της αδικίας και της ταραχής που αυτή προκαλεί, οι οποίες βλάπτουν το ανθρώπινο γένος που Εκείνος έχει δημιουργήσει, εξαιτίας της ύπαρξης του κακού και του σκότους, εξαιτίας της ύπαρξης όλων των πραγμάτων που απομακρύνουν την αλήθεια και, ακόμη περισσότερο, εξαιτίας της ύπαρξης των πραγμάτων που αντιτίθενται σε ό,τι καλό και ωραίο. Η οργή Του αποτελεί σημάδι πώς όλα τα αρνητικά παύουν να υπάρχουν και, ακόμη περισσότερο, αποτελεί σημάδι της αγιότητάς Του. Η θλίψη Του οφείλεται στον άνθρωπο, για τον οποίο έχει ελπίδες αλλά αυτός έχει περιπέσει στο σκότος, επειδή το έργο Του για τον άνθρωπο δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες Του και επειδή το ανθρώπινο γένος που αγαπά δεν μπορεί να ζει εξ ολοκλήρου υπό το φως. Αισθάνεται θλίψη για το αθώο ανθρώπινο γένος, για τον ειλικρινή αλλά αδαή άνθρωπο και για τον άνθρωπο που είναι καλός αλλά στερείται των δικών του απόψεων. Η θλίψη του αποτελεί σημάδι της καλοσύνης και του ελέους Του, σημάδι του ωραίου και της αγαθότητας. Η ευδαιμονία Του, βεβαίως, προέρχεται από τη νίκη επί των εχθρών Του και την κατάκτηση της καλής πίστης του ανθρώπου. Πολύ δε περισσότερο, προκύπτει από την εκδίωξη και καταστροφή όλων των εχθρικών δυνάμεων, και από το γεγονός ότι το ανθρώπινο γένος διάγει έναν καλό και ειρηνικό βίο. Η ευδαιμονία του Θεού είναι διαφορετική από τη χαρά του ανθρώπου∙ είναι, μάλλον, το συναίσθημα της συγκέντρωσης καλών καρπών, ένα συναίσθημα πολύ μεγαλύτερο από τη χαρά. Η αγαλλίασή Του αποτελεί σύμβολο της εφεξής λύτρωσης του ανθρώπου από τον πόνο, αλλά και σημάδι της εισόδου του σε έναν κόσμο φωτός. Τα συναισθήματα του ανθρώπου, από την άλλη πλευρά, προκύπτουν προς ίδιον όφελος, όχι υπέρ του δικαίου, του φωτός ή του ωραίου, και πολύ λιγότερο προς όφελος της χάρης του Παραδείσου. Τα συναισθήματα του ανθρώπου είναι εγωιστικά και ανήκουν στον κόσμο του σκότους. Δεν υφίστανται προς όφελος της θέλησης και πολύ λιγότερο προς όφελος του σχεδίου του Θεού∙ έτσι, άνθρωπος και Θεός δεν μπορούν να εκφερθούν ποτέ στην ίδια πρόταση. Ο Θεός είναι αιώνια υπέρτατος και έντιμος, ενώ ο άνθρωπος είναι αιώνια μικρός, παντοτινά ανάξιος. Τούτο συμβαίνει επειδή ο Θεός κάνει πάντοτε θυσίες και αφιερώνει τον εαυτό Του στον άνθρωπο. O άνθρωπος, από την άλλη πλευρά, θέλει μόνο να λαμβάνει και αγωνίζεται μόνο για τον εαυτό του. Ο Θεός κοπιάζει αιώνια για την επιβίωση του ανθρωπίνου γένους, ενώ ο άνθρωπος δεν συνεισφέρει ποτέ τίποτα προς χάριν του φωτός ή του δικαίου. Ακόμη και αν ο άνθρωπος καταβάλει κάποια προσπάθεια για ένα χρονικό διάστημα, αυτή είναι τόσο αδύναμη ώστε δεν μπορεί να αντέξει το παραμικρό χτύπημα∙ διότι η προσπάθεια του ανθρώπου αφορά μόνο το δικό του καλό και όχι των άλλων. Ο άνθρωπος είναι παντοτινά εγωιστής, ενώ ο Θεός είναι αιώνια ανιδιοτελής. Ο Θεός είναι η πηγή του δικαίου, του καλού και του ωραίου, ενώ ο άνθρωπος είναι αυτός που πετυχαίνει να καταστήσει εμφανές το άσχημο και το κακό. Ο Θεός δεν θα αλλάξει ποτέ την ουσία Του, τη γεμάτη δίκαιο και ομορφιά, ενώ ο άνθρωπος είναι απολύτως ικανός, ανά πάσα στιγμή και σε κάθε περίπτωση, να προδώσει το δίκαιο και να απομακρυνθεί από τον Θεό.
Κάθε φράση που έχω εκστομίσει, περιέχει μέσα της τη διάθεση του Θεού. Καλά θα κάνετε να μελετήσετε προσεκτικά τα λόγια Μου, και σίγουρα θα ωφεληθείτε πολύ από αυτά. Η ουσία του Θεού είναι πολύ δύσκολο να κατανοηθεί, αλλά πιστεύω ότι όλοι σας έχετε τουλάχιστον κάποια ιδέα σχετικά με τη διάθεση του Θεού. Ελπίζω, λοιπόν, ότι θα Μου δείξετε και θα κάνετε περισσότερα από αυτά που δεν προσβάλλουν τη διάθεση του Θεού. Τότε θα νοιώσω ήσυχος. Για παράδειγμα, να έχετε ανά πάσα στιγμή τον Θεό μέσα στην καρδιά σας. Όποτε ενεργείτε, να το πράττετε σύμφωνα με τα λόγια Του. Αναζητάτε τις προθέσεις Του σε όλα τα πράγματα, και αποφύγετε να κάνετε όσα προσβάλλουν τον Θεό και δείχνουν ασέβεια στο πρόσωπό Του. Ακόμα λιγότερο, δεν πρέπει να τοποθετείτε τον Θεό στο πίσω μέρος του μυαλού σας, προκειμένου να γεμίσετε το μελλοντικό κενό της καρδιάς σας. Εάν το πράξετε, θα έχετε προσβάλει τη διάθεση του Θεού. Αν, πάλι, υποθέσουμε ότι, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σας δεν κάνετε ούτε μία βλάσφημη παρατήρηση, ούτε ένα παράπονο εναντίον του Θεού, και, αν υποθέσουμε ότι είστε ικανοί να φέρετε εις πέρας σωστά όλα όσα σας έχει αναθέσει, καθώς και ότι υποτάσσεστε σε όλα τα λόγια Του καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σας, τότε θα έχετε αποφύγει επιτυχώς την παράβαση των διοικητικών διαταγμάτων. Για παράδειγμα, εάν έχετε πει ποτέ: «Γιατί δεν πιστεύω πως είναι ο Θεός;» «Νομίζω ότι αυτά τα λόγια δεν είναι τίποτα περισσότερο από κάποια φώτιση του Αγίου Πνεύματος,» «Κατά τη γνώμη μου, όλα όσα πράττει ο Θεός, δεν είναι απαραιτήτως σωστά», «Η ανθρώπινη φύση του Θεού δεν υπερτερεί της δικής μου», «Είναι εντελώς αδύνατον να πιστέψει κανείς τα λόγια του Θεού», ή άλλα τέτοια σχόλια που φανερώνουν κριτική, τότε σε προτρέπω να εξομολογείσαι και να μετανοείτε για τις αμαρτίες σας πιο συχνά. Ειδάλλως, ποτέ δεν θα τύχετε συγχώρησης, καθώς προσβάλλετε όχι κάποιον άνθρωπο, αλλά τον ίδιο τον Θεό. Εσείς μπορεί να πιστεύετε ότι κρίνετε έναν άνθρωπο, αλλά το Πνεύμα του Θεού δεν θεωρεί κάτι τέτοιο. Η έλλειψη του σεβασμού σου για τη σάρκα Του ισοδυναμεί με έλλειψη σεβασμού στο πρόσωπό Του. Δεδομένου τούτου, δεν έχετε προσβάλει τη διάθεση του Θεού; Πρέπει να θυμάστε ότι όλα αυτά που πραγματοποιούνται από το Πνεύμα του Θεού, γίνονται προκειμένου να προστατευθεί το έργο που πραγματοποιεί η σάρκα του Θεού και προκειμένου το εν λόγω έργο να γίνει σωστά. Αν το αμελήσετε, τότε λέγω ότι είστε κάποιοι που ποτέ δεν θα είναι ικανοί να επιτύχουν να πιστέψουν στον Θεό. Διότι προκάλεσες την οργή του Θεού, οπότε κι Εκείνος θα χρησιμοποιήσει την κατάλληλη τιμωρία, προκειμένου να σας δώσει ένα μάθημα.
Η κατάκτηση της γνώσης της ουσίας του Θεού δεν είναι ασήμαντη υπόθεση. Πρέπει να κατανοήσετε τη διάθεσή Του. Με τον τρόπον αυτόν, βαθμιαία και χωρίς καν να το συνειδητοποιήσετε, θα κατορθώσετε να γνωρίσετε την ουσία του Θεού. Όταν έχετε εισέλθει σε αυτήν τη γνώση, θα βρεθείτε να προχωράτε μπροστά, προς μια ανώτερη και πιο ωραία κατάσταση. Στο τέλος, θα φτάσετε να αισθάνεστε ντροπή για την αποκρουστική ψυχή σας – τόσο πολύ μάλιστα, ώστε να νοιώθετε ότι δεν υπάρχει μέρος για να κρυφτείτε. Εκείνη τη στιγμή, η συμπεριφορά σας θα προσβάλλει όλο και λιγότερο τη διάθεση του Θεού, η καρδιά σας θα προσεγγίζει όλο και περισσότερο εκείνην του Θεού και, σταδιακά, μια αγάπη για Εκείνον θα αναπτυχθεί στη δική σας καρδιά. Τούτο αποτελεί σημάδι της εισόδου του ανθρώπου σε μια ωραία κατάσταση. Αλλά, μέχρι στιγμής, δεν το έχετε κατορθώσει. Καθώς πηγαινοέρχεστε αναστατωμένοι προς χάριν του πεπρωμένου σας, ποιος θα είχε τη διάθεση να προσπαθήσει να γνωρίσει την ουσία του Θεού; Εάν τούτο συνεχιστεί, θα παραβείτε εν αγνοία σας τα διοικητικά διατάγματα, καθώς κατανοείτε ελάχιστα από τη φύση του Θεού. Αυτό, λοιπόν, που πράττετε τώρα, δεν είναι να θέτετε τις βάσεις για τα αδικήματά σας ενάντια στη διάθεση του Θεού; Το ότι σας ζητώ να κατανοήσετε τη διάθεση του Θεού, δεν έρχεται σε αντίθεση με το έργο Μου. Διότι, εάν παραβαίνετε συχνά τα διοικητικά διατάγματα, τότε ποιος από εσάς δύναται να ξεφύγει από την τιμωρία; Τότε το έργο Μου δεν θα ήταν τελείως μάταιο; Ως εκ τούτου, σας ζητώ και πάλι, πέρα από την εξέταση της ίδιας σας της συμπεριφοράς, να προσέχετε και τις πράξεις σας. Αυτό είναι και το υψηλότερο αίτημά Μου προς εσάς, και ελπίζω ότι όλοι σας θα το εξετάσετε με σοβαρότητα και θα του χαρίσετε την ειλικρινή προσοχή σας. Αν έρθει μια μέρα, κατά την οποίαν οι ενέργειές σας θα Μου προκαλέσουν έντονη οργή, τότε τις συνέπειες θα τις υποστείτε αποκλειστικά εσείς, και δεν θα υπάρξει κανένας άλλος που θα τιμωρηθεί στη θέση σας.
Υποσημειώσεις:
α. Στο αρχικό κείμενο γράφει «αποτελεί σύμβολο αδυναμίας του να υπάρχει».
β. Στο αρχικό κείμενο γράφει «καθώς και σύμβολο αδυναμίας του να προσβάλλεται (και έλλειψης ανοχής του να προσβάλλεται)».
